Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşısında vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o gücün de mahvolduğu vakitlerdir ki onun yerine geçen etkili bir sessizlik en şiddetli acı gözyaşlarından daha çok gönül yakıcıdır.
Zavallı çocuklar! Sizin mini mini elleriniz Asya'nın eski vahşetinin kullandığı ve birkaç asırdan beri insaniyetin zorbalık yükü altında inlediği esaret zincirlerini kırmak için değil, belki kendiniz gibi küçük kuşları, güzel çiçekleri okşamak içindir.