Özlem Özdemir

Özlem Özdemir
@rbaozlem
yazı orda geçirdik kışa gerek kalmadı safça acemice şarkılar söylendi oyunlar oynandı sözde sevinç haline getirildi yıllanmış hüzünler aşklar unutuldu ve bazılarına yeniden başlandı "İnsan yaşlandıkça kurtulur" demiş birisi korkudan belki yılgınlıktan ve başka bir şeylerden oysa yaşlandıkça bulunur mavinin en iyisi akasya çürür tren hızlanır eller ufalır gibi kim yitirir sözgelimi bir başkasının bulduğunu evet kim yitirir kim bulur herhangi bir akşam alacası değil ki bu imdi ey kış diyorum seni de orda geçirseydik kim düşünecekti bir kumsalda sabahın tanıksız kendi kendine olduğunu "oysa" diyor birisi "sabah yeniden hatırlamadır yaşamayı" bana kalırsa "oysa" diyenlerden hep korkmalı "oysa ölüm var" da diyebilir aynı kişi ... "dünya bir sanrıdır" diyor birisi "Belki bir sancı" ne bırakmıştım orda sahi mor gibi soylu bir şey mi bir eziklik mi yoksa
Edebiyat
Reklam
"sende bu sevinç oldukça çok direnirsin ölüme"
Edebiyat
"ölümü geciktirmek sonsuzluğu kısaltmaz" diyor birisi, evet ama hayatı uzatır sanki
Edebiyat
"insan en çok sabahları arar sevdiği kadını" diyor birisi, katılıyorum o sabahlara öğleler kaba yaşanır, kalındır akşamüstleri ince hüzünlü çiçekler alınıp verilebilir sabahtır yalnızlık nasıl sabah nasıl yalnızlık ve şiirsel hiçbir yanı yok sanılır var mıdır, vardır vardır, ama çiçeklerle değil kendi başına zımpara taşı gibi acımasız
Edebiyat
şimdi nedir ilk bakışta yitirilen ey gözleri maden ey ilk güneş saatinin çubuğu de ki aşk pusudadır ve bir dükkânda ölümsüzlüğün mührünü kazır
Edebiyat
Reklam