Berna Bozoğlu
@rberna
Şu anda okuduğu kitap
Soldan sağa altı harfli bir tatlıDuygu ve Düşünce
Her zamanki gibi muhteşem bir roman olmuş. Ne yazsa alıp okuduğum yazardır Şermin Yaşar. Öyküleriyle, romanlarıyla içimizi ısıtır, özümüzü hatırlatır.
Selime teyze ve Meltem’in yalnızlıklarını okuyorsunuz. Selime teyzeyi dinlerken büyüklerimi anladım sarıp sarmaladım. Meltem’i dinlerken çocuklarımı sardım sarmaladım.
Bir güldürdü , bir ağlattı.
Bir annenin gözünden çocukların davranışını, çocukların gözünden annelerini babalarını gözlemledik. Hikayenin sonunda birbirine ışık tutan iki insanın birbirini dinleyerek içsel boşluklarını nasıl doldurduklarına kaçtıkları sorunlarla nasıl yüzleştiklerine şahit oluyoruz.
Duygular mükemmel geçiyor. Anlatım sade. Akıcı bir roman.
Şermin Yaşar 
Altı Harfli Bir Tatlı
Şermin Yaşar Altı Harfli Bir Tatlı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öptü beni. “Ben karıma güveniyorum” dedi. Aptal. Keşke güvenmeseydi. Bir kere bile işyerime beni almaya gelmedi. Özel alanıma müdahale etmek istemiyormuş. Et be adam, et! Et! Kıskan. Ara. Sor. Hatta sınırla. Yasakla. Müdahale et. Önemse. Yalnız olmadığımı hissettir bana. Ben varım, de. Bütün dünya senin üstüne gelse ben varım, korkma de. Beni bütün dünyanın üstüne tek başına yürümek zorunda bırakma.
Hiç kimse yapmadı bunu. Ne babam ne kocam. Sınırsız ve kuralsızdım. Sınırı olmadığında çok uzağa gidebileceğini düşünüyor insan. Bilmiyorum belki de bu, ailen olup da sınırsız olduğun durumlarda geçerlidir. Hem ailen hem sınırın yoksa, uzakların bir anlamı yok; çünkü kalkıp gitme isteğin olmuyor. Zaten her şeye, bütün dünyaya uzaksın, daha nereye gideceksin?
Bekle Beni
Livaneli’nin kalemini beğenirim. Yine akıcı ve güzel yazmış ancak çok arada kalmış. Her şey çok hızlı ilerliyor. Olay örgüsünde atlamalar var. Belki detaylı yazılsa çok uzun olurdu ama güzel olurdu. Böyle çok yüzeysel kalmış.
Kitaba başlamadan önce bir okurun yorumunu okudum belki ben beğenirim dedim ama çok abartıldığı kadar değilmiş.
Selim ve Leyla’nın aşkını, 68 kuşağının çektiği sıkıntıları anlatıyor. Konu güzel ama hepsinden azıcık azıcık var.
Livaneli’ nin karşına geçsem otursam kendi yaşam öyküsünü, kendi hikayesini onun ağzından detaylı dinlesem dedim. Yine de kalemine sağlık