Recep Avcı
@rcpavc
İnsanın kalbi söyledikleri ile değil sustukları ile kanar.
Bir zamanlar kendimi
Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım.
Kaç metredir benim yokluğum?
Benden daha çok var sanmıştım.
Benim yokluğumdan dünyaya Bir elbise çıkar sanmıştım.
Dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan Sonunda ben de alıştım.
Ah.. dedim sonra,
Ah!
Reklam
10/10
Ben acılarımın başını/Evcimen telaşlarla okşadım bayım" diye seslenen Didem abla duygularını öyle harika bir şekilde kelimelere döküyor ki sesinin tınısından çektiği özlemleri; yaşadığı öfkeleri, pişmanlıkları, umutları ve umutsuzlukları kalbinizde hissediyorsunuz. Çektiği acıların ve istirapların kokusunu ruhunuzda duyuyorsunuz. Yaşadığı hüznü ve sevinçleri şiirlerinde kullandığı renklerin tonlarında görüyorsunuz.
Ben bu kitabı yaklaşık 3 sene önce okudum. Kitabı çok beğendim herkese tavsiye ederim Bu kitap tüm farklılıklara farklı inançlara farklı yaşam tarzlarına iyi bir ışık tutuyor. Bu farklılıkların en yoğun yaşadığı kentlerin başında gelen adim İstanbul'da geçiyor olaylar. Bu kesinlikle bir Aşk romanı. Ama sadece bir aşk romanı desek hem kitaba hem yazara hem de kitabın içindeki tüm karakterlere haksızlık etmiş oluruz. İstanbul'da yaşamak başlı başına bir aşktır zaten. Aşk, kendini huzurlu hissettiğin yerde nefes almaktır...
