Merhabalar, Şeker Portakalı üçlemesinin ikinci kitabı olan Güneşi Uyandıralım’ı bitirdim. İlk kitabı uzun zaman önce okumuştum, tekrar dinlemek istedim hikayeye başlayınca devamını merak edip okudum. İlk kitap çok hüzünlü bitmişti Zeze üzüntüsünden hasta olmuştu hayattaki en sevdiği insanı kaybetmek onu derin bir umutsuzluğa bırakmıştı. Devamında Zeze’ nin zengin bir aileye evlatlık verildiği çok iyi eğitim aldığı ama hala çok mutsuz olduğu görülüyor. Belki ailesi gerçekten sıcak bir yuva olamadığı için belki de içindeki derin kederi atlatamadığı içindir. Hikaye onun tekrar hayal kurmaya başlamasıyla ardından yaramazlıklarıyla kendini bulma yolculuğuyla devam ediyor ve hayatın her halini insanın her durumunu neredeyse anlatıyor. Ona yüreğine yerleşen kurbağa Adam, Maurice, Tarzan, gibi hayali dostlar ve en sevdiği dostu Peder Feliciano yardım ediyorlar. Ve Zeze büyüdükçe ona tek tek veda ediyorlar. Yazarın insanın ruhuna işleyen samimi, huzurlu bir kalemi var. Ben çok beğendim. Harika bir kitaptı.
Güneşi UyandıralımJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 202342,8bin okunma
Yeniden çocuk oldum. Düşler gören bir çocuk. Yapayalnız bir çocuk. Büyümenin ne anlamı var? Ben istemiyorum. Hiçbir zaman istemedim. Ama zaman durdu, bense devam ettim. Aslında kimse başkalarının acıya katlanma gücünü bilemez. Bir tek yüreğimiz bilir. Bu neye yarar?
"Monptit, hayat budur işte. Hep giden birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemler ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri, zamanı geldiğinde gitmek zorundadır."