Ayrılık kelimesi canımı acıtıyor. Hakikat de canımı acıtıyor, var olmak da. Canım çok acıyor. Can, içinde bir yerlerde derin bir yarayla yaratıldı çünkü. Kim dokunursa acıması da bu yüzden. En çok sen dokununca acıyor. Ellerin çocuk elleri kadar masum, ellerin bir yüzük şenliği, ellerin, ellerin. En çok sen dokununca acıyor canım.
Ayrılık, insanın zaman zaman yaşadığı bir şey değil, insanın ta kendisidir. Çünkü insan ayrılıktan yaratıldı. Söylemesi ne kadar zor değil mi? İnsan ayrılıktan yaratıldı. İnsanın hakikati ayrılıktan ibaret; insanın hayatı. Var olmak, ayrılıkla başlayıp ayrılıkla biten bir sancıdır.