45 yaşındaki bir kadının, kendi kurallarından hiç çıkmadan yaşadığı hayatın bir parçasını görüyoruz. Okurken beni az da olsa düşündüren bir kitaptı. Bütün hayatımızı tabular oluşturarak ve onları yıkmayarak geçirmemize rağmen, gün geliyor o tabuları istemeden de olsa yıkmak zorunda kalıyoruz. Susan'ın feministliği, özgür ruhu ve kimseye ihtiyaç duymaması kitapta en çok sevdiğim şeylerdi fakat bence insan arada sırada yardım istemekten kaçınmamalı. Hayatımızı kontrol edebiliriz ama bir yere kadar. Kitap kısaca bunu anlatıyordu. Bazı yerleri biraz sıksa da okunmaya değecek ve ders çıkarılabilecek bir kitaptı.