Kendilerini bizim yerimize koysalar, tüm o acıları çekerken dayanabildiğimiz yere kadar dayanıp, belki biri faydalı bir şey söyler diye dikkat kesildiğimizde, karşılığında hep aynı yavan tavsiyelerin, teskin edici sözlerin tekrarlandığını, nasıl utanç içinde yüzüstü bırakıldığımızı görecekler.
"Yapma," diye fısıldadığımda bana bakmak için başını tekrar kaldırdı. "Neyi yapmayayım? Seni aklımdan çıkaramadığımı söylemeyeyim mi? Yoksa seninle zihinden konuşmayayım mı?"