Geceleri ben ağır, çok ağır bir taşın altında uyurum.
Gündüzleri hafif, çok hafif bir yaprağın ucunda yaşarım.
Gece beni taş ezer.
Gündüz rüzgar devirir.
Kanadıkça kanarım.
Hayallerimi o yüzden kanla yazdım.
‘’Korkuyor musun canımın içi?’’
‘’Gerçekten o zavallılar gibi saldırıya uğrama tehlikesi içinde olduğumu düşünsem çok korkardım.’’
‘’Ölmekten mi korkuyorsun?’’
‘’Elbette herkes korkar.’’
‘’Fakat aşıklar gibi ölmek yok mu… Beraberce ölmek, beraber yaşayabilmek için.’’