Mikroskobik
@reddikul
“Saatin kendisi mekân, yürüyüşü zaman, ayarı insandır… Bu da gösterir ki, zaman ve mekân, insanla mevcuttur!” (Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nden )
Korktukça tutsak, umut ettikçe özgürsün.
74 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sömürgeciliğe eleştiri yaparken bunun insanlar üzerindeki etkisini ve sonuçlarını görebileceğimiz bir yapıt denilebilir.Sosyolojik,psikolojik ve hukuksal açıdan iki uç noktanın kesiştiği sahip-köle anlayışının alt nedenlerini yer yer veren,koyunun olmadığı yerde keçiye Abdurrahman Çelebi derler atasözünün vücut bulmuş hali diyebiliriz.Çıkarların söz konusu olduğu yerde ahlaki değerlerini yitiren insanların nasıl korkunç hal alabileceğini ve bunu kılıfına uydururken aklınıza gerçekten bu kadar güçlü olmasının nedeni sorgulama gelebilir.Günümüze de uyarlayabileceğimiz kesitleri olan hatta asırlar geçmesine rağmen kişiler değişse dahi olaylar değişmiyor dedirtecek cinsten bir eser.Topluluk olma kalıplarının insanları sürüklediği acı gerçekleri yüzünüze vururken geçer akçelerinizi bir kez daha gözden geçiriyorsunuz.Vakıf olduğumuz tipleri görebileceğimiz eserde vicdan muhakemesine davet ettiği yerler bulunmakta.Üstünlüğün ırksal,tensel olmadığına vurgu yaparken kendini üstün gören tarafın içler acısı durumunu gözler önüne sermekte.Kültürel farkların çatışmasını ve kitlelerin birlikten yoksun olmasının nelere sebebiyet verebileceğini görebilmekteyiz.Mensubu olduğunuz gruba ait değilse ruhunuz sonu hüsran yalnızlık ve daha acı denilebilir.
Reklam
Tutkunun Köleleri
Bir çeşit özdenetim,yani''tutkunun kölesi''olmaktansa kaderin sillesinin kopardığı fırtınalara dayanabilme,Eflatun'dan beri yüceltilen bir erdemdir...''kişinin hayatını özenle ve akıllıca yaşaması;ahenkli bir denge ve bilgelik''anlamına gelir.Romalılar ve Hristiyan kilisesiyse buna temperantia,yani dengeleme,duygusal aşırılıkları sınırlama demiş.Amaç,duyguları bastırmak değil,dengedir:Her duygunun kendine özgü bir değeri ve önemi vardır.Tutkusuz bir hayat,yaşamın kendi zenginliklerinden kopuk ve yalıtılmış,donuk,çorak bir kayıtsızlık alemine dönüşebilir.Ancak Aristo'nun tespit ettiği gibi,makbul olan uygun duygudur,yani koşullarla doğru orantılı biçimde hissedebilmektir.
