Aslı
@redframe
“Böyle şiir olmaz, diyeceksin; biliyorum.
Ama böyle dünya olur mu?”
Benim yanımda olmak, hayatı bana daha güzel bir hale getirmek için davet ve icat edildin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sylvie daima, herkese teşekkür ederdi. Herkesten özür dilerdi ve bu beni sinirlendirirdi. Sanki dünyaya geldiği için özür diliyordu, rahatsız etmekten korktuğu için, sanki fazlaydı o, sanki davetsiz gelmişti.
Tabii ki davet edilmiştin. Ve çok şükür ki benim için davet edilmiştin. Oturma planı yapılırken seni benim yanıma koymuşlardı.
Kırmızı manton uzun bir süre portmantoda durdu. Önünden her geçişimde burnumu gömüp kokunu almaya çalışırdım.
Akşamları, ben günlük üç sigaramı içerken, kokunun seni rahatsız ettiğini belli etmek için elinden geleni yapardın: Yüzünü bir kumaşa gömerdin, gürültüyle iç çekerdin, öksürür gibi yapardın, kış ortasında bile pencereyi açardın. Oysa misafirler varken ve içlerinden biri sigara içebilir miyim diye sorduğunda öyle bir neşeyle evet derdin ki, gören bütün istediğin buymuş, tütün kokusuna bayılırmışsın sanırdı. Başkalarının tütün kokusunu seviyordun, benimkini değil.
Kendini bir canavar gibi görüyordu. Bu kadar böbürlenmemesi lazım aslında, o da sadece bir insan işte.