..., o yaşımda kuvvetli acıların bana verdiği geçici sağırlık ve körlük içindeydim; o acılardan biri ki, saniyeler içinde artıyor, azamiye çıkıyor, gözlerimin arkasında bir karanlık ve kulaklarımda bir uğultu yapıyor, kendimi taşıyamayacak kadar dermanımı kesiyordu.
meçhul ümitlere inanmadığım an, beni kurtaracak şeyin ne olduğunu bilmek istiyorum. ümit etmek bile az. emin olmak ihtiyacı. yalancı geleceğin şüpheli vaatlerine değil, teminata ve senedine ihtiyacım var.
birçok fedakarlıklara hazırlanmak lazım geldiğini anlıyordum. içimde hep ne olduklarını bilmediğim gizemli ve meçhul ümitlere sarılmışım; onlar olmasa bir saniye nefes alamazdım; çünkü bütün hesaplar aleyhime çıkıyordu. bu meçhul ümitler beni aldatırlarsa mahvolacaktım.