zevkin alınan ya da verilen bir şey olmadığını seninle anladım. kendini verme ve ötekinden kendisini vermesini isteme biçimiydi zevk. kendimizi tümüyle birbirimize verdik.
Tanrıya, bize, acılar kadar sevinçleri, kötülükler kadar iyilikleri de aynı güçte hatırlatacak bir hafıza bahşetmesi, bizi kendi hafızamızdan ve ilişkilerimizden koruması için yakarmaktan başka elimizden ne gelir?