Benim Gökkuşağım
Yağmur yağar yüreğimden,
Gökyüzünden kalbime...
Ama senin yüreğinden yağan o yağmurda,
Yok bu dertleri öğütecek bir yerim.
Düşüncelerim darmadağın,
Yeşilliğim kalmadı, heyelandan harap oldum.
Toprak beni savuruyor dört bir yana,
Ve dinmiyor bu yağmur,
Dinmiyor yüreğimin sızısı...
Bu ağaçların artık yeşermesi gerekiyor,
Kök salıp kurtulmak için heyelandan.
Bir ışığa, bir güneşe ihtiyacım var;
Sonsuz bir yağmurda güneş açar mı?
Rengârenk olur mu bu karanlık gökyüzü,
Belirir mi gökkuşağım?
Kararsızdım, yönümü bilmiyordum bu karanlıkta,
Ta ki gözlerini görene kadar...
Şimdi azaldı o hırçın yağmurlar,
Gökkuşağımda renkler belirginleşti.
Yeniden yeşermeye başladı ağaçlar,
Ve biliyorum, artık toprak kaymayacak yüreğimden.
Çünkü ışığım, her şeyim geldi;
Gözlerin,saçların ve her zerren…
Beni her aydınlığa,
Reklam
Günaydın...
Telefonum sessizde.....
Siyah renk severim, geceleri uyumam ha birde baktım düzeltemiyorum.
KOPMLE BOZARIM.
PropagandaŞiir
Koyu renkler kullanıyorum hayatımda
koyu mavi, acıyı anlatırken
sessizce öperken, koyu beyaz
ve saçlarım hakaretlerle okşanırken
koyu bir itiraf sarıyor beni.
İsmet Özel
Reklam
Reklam