Resul Demir
@resuldemir60
Eksik günlerini tamamlıyor
Kitap denize tutkusu olan bir insanın yaşamını anlatıyor. Tıpkı uçmaya, atlara vs. tutkusu olan insanlar gibi denize tutkusu olan insanlar da hep ilgimi çekmiş ve onlara hep hayran olmuşumdur. Kitapta kahramanımız da adeta denize aşıktır. Gözü birşey görmez. Ne para, ne mal ne de ailesini. Kitapta birçok yerde denizcilik terimleri bolca geçiyor. Yazar bir kısmını açıklasa da yer yer sıkıcı oluyor. Kitap roman olmasına rağmen bir öykü tadı var. Aynı duygulara sahip insanları daha çok etkileyeceğine eminim. İyi okumalar.
Kitap Türk edebiyatı klasiklerinden bir tanesi. Yazarın okuduğum ikinci kitabı ve edebi dilini sevdim. Mahallede yaşayanların diyalogları çok hoş ve gerçekçi. 1910 yılına ait bir eser olduğunu düşünürsek, o dönemin yaşantısı hakkında ilgi çekici ipucları veriyor ve en çok bu hoşuma gitti.
Kitapta çok güzel, naif hikayeler bulunuyor. Yazar Mustafa Çiftçi'yi birçok program ve söyleşide dinledim ve tanıdıkça daha çok sevdigimi söyleyebilirim. Anadolu insanının hayatından kesitler sunuyor bize yazar. Sevdası, hüznü, mutluluğu, samimiyetiyle mutlaka içinize dokunan bir tarafı var. Anadolu insanı bir ideal olarak değil, veya bir güzelleme yapmak amacıyla değil olduğu gibi anlatılmış. Okurken bunu daha iyi hissediyorsunuz. Hikayeler basit gibi dursa da kendini okutan çekici bir dili var. Ayrıca yöresel ağız tam kararında kullanılmış, hiç sırıtmıyor. Son olarak okunmasını tavsiye ederim.
Kitabın sade bir dili var ancak anlatım tarzı güçlü. Yavaş ilerliyor ama bir taraftan da merak uyandırıyor. Taşralı bir baba ile şehirde yaşayan oğlunun istenmeyen bir hastalıktan dolayı sık sık görüşmesi var. Oğlunun babasına ziyaretleri sırasında, yolculukta aklından geçenler, babasına ve hayata dair düşünceleri işlenmiş. Yolculuk esnasında dinlediği türkülere özel bir önem verilmiş çünkü kahramanın ruh halini yansıtıyor ve söyleyen sanatçının adı dahi belirtilmiş. Hasta ve yaşlı bir adama eşinin hizmeti ve sevgisi ise tam olarak Anadolu kadınının ekseri durumunu ortaya koymuş diye düşünüyorum. Çoğumuzun kendimizden bir parça bulacağımız, duygulu bir eser.
Bazı kısımlarda anlatılan olayların gerçekliği ise tartışılır. Babanın parktaki havuza düşmesi ve kalabalık bir ortam olmasına rağmen yardımına kimsenin koşmaması olayı bana inandırıcı gelmedi.
Son olarak; Hasan Ali Toptaş hakkında son günlerde yaşanan tatsız olaylar yazarın bundan sonraki kariyerini olumsuz etkilese de bir müddet sonra bunlar unutulup gidecektir diye düşünüyorum. Malum ülkemizde işler böyle.
Kitabın konusu çok iyi, çünkü savaşanları değil geride kalanları anlatıyor ve etkileyici bir dili var. Okurken kitabın sayfalarının içine dalarak Temel Çavuş'un ailesine yardım edip, zalimleri bir güzel pataklayıp, işleri yoluna koyarak geri dönmek gibi fantastik fikirlere kapıldım. Toplum davranışlarının ve insanların bencil hayatının günümüzde de aynı olduğunu bilmek ise üzdü beni. Dikkatimi çeken bir diğer nokta ise; romandaki kahramanların hepsinin değişik zamanlarda dile getirdiği alaycı ve çarpık tanrı anlayışı oldu. Buradan yazarın yaşanmışlıklarının yanı sıra kendi bakış açısını ve inancını kahramanlara yansıttığını anlıyoruz. Bunun dışında severek okuduğumu söyleyebilirim.
