Dağlarının, dağlarının ardı,
Nasıl anlatsam...
Ağaçsız, kuşsuz, gölgesiz.
Çırılçıplak, Vay kurban...
"Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda"
Yiğitlik, sen cehennem olsan da bile
Fedayı kabul etmektir,
Cennet yapabilmek için seni,
Yoksul ve namuslu halka.
Budur ol hikâyet,
Ol kara sevda.
Bazen, bütün bunlara geri dönüp baktığım da, bir şey düşünürüm: acaba bazı şeyleri başka türlü yapamaz, yaşamımı farklı bir biçimde yaşayamaz mıydım; daha az acı çekip, daha az çektiremez miydim...
Bilmiyorum.
Belki.
Belki de değil.
Oruç Aruoba