"sormak istersen bayım
ben sizden de değilim, diğerlerinden de.
ben ölüme dair yemin etmeyenlerden,
tehdit savurmayanlardan,
dinini ve ırkını aklının yerine koymayanlardanım.
ben hâlâ şiir okuyanlardanım.
..."
"Ben seni sevmek istiyorum diyecektin, diyemedin. Güzellik tanrının değil, insanın insana bağışıdır, diyemedin. Yalnızlık taşa çevirir yüreği, diyemedin. İnsan sevmezse dünya bir yaşama cezasından başka nedir ki, diyemedin. Her vazgeçişte gövdemiz biraz daha uzaklaşır bizden, diyemedin. İnsan bütün acılardan sadece bir sevgi sözüyle döner dünyaya, diyemedin.
Gönül yorgunluğu ne, biliyor musun? Ölümün, yaşarken hüküm sürmesi insanda."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Biliyor musun Hatice,
Şimdi binlerce Ömür Hanım seni seviyor,
Ben binlerce Ömür Hanım'ı seviyorum;
Binlerce güzellikle büyüyorsun, büyüyorsun.
Sana layık bir ölü olmak için çırpınıp duruyorum.
İnsan butün hayatını, sonunda yalnız kalmak için yaşıyor sanırım.
Neredeyse hiç dışarı çıkmıyoruz. Bizi sokağa çıkaracak bir heyecanımız kalmadı. Dünya gittikçe büyüyen bir tedirginliğe dönüştü. Belki de yaşama korkusu. Aslına bakarsanız korkudan öte bir durum. Vazgeçme. Kabullenme. Kimsenin görmediği bir kırılma. Sessiz bir üşüme. İnsan yaşlandıkça yaralanmaya öyle açık hale geliyor ki bir gülüşü bile kaldıracak gücü kalmıyor.