Bazı insanlar sınır koymayı kibir, mesafe koymayı değişmek sanır. Oysa insan, kendine duyduğu saygıyı korumayı öğrendiğinde kimseyi kırmadan da uzak durabilir. Herkesi memnun etmeye çalışmak değil, kendinden ödün vermeden yaşayabilmek gerçek olandır. Çünkü değerini bilen insan, yerini de haddini de çok iyi bilir.
Kader ne tuhaf; kimin hafızasında sonsuza denk güzel kalabilmek için didinip ihtimam gösteriyorsak, en çirkin halimiz onların hatırasında saklı kalıyor. Çünkü sevgi yaralar; bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar.
Bazen hayata en yakın olduğumuz yerle ölüme en yakın olduğumuz yer birbirine karışır; en mutlu ve en kederli anların böylesine yakınlığı insanın trajik şaşkınlığı ve güvensizliğidir.