Kader ne tuhaf; kimin hafızasında sonsuza denk güzel kalabilmek için didinip ihtimam gösteriyorsak, en çirkin halimiz onların hatırasında saklı kalıyor. Çünkü sevgi yaralar; bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar.
Bazen hayata en yakın olduğumuz yerle ölüme en yakın olduğumuz yer birbirine karışır; en mutlu ve en kederli anların böylesine yakınlığı insanın trajik şaşkınlığı ve güvensizliğidir.