Nur
@rhapsodiar
*içinde başkaldırma kurduyla doğmuş ufak tefek biri.
Nur
, 2025 okuma hedefini ekledi.2025 OKUMA HEDEFİ
4/24 kitap - %17 tamamlandı
4 kitap okudu
24 kitap
559 sayfa
0 inceleme
0 alıntı
"Geçici düzenler köpükler gibi uçar gider"
Ölümcül bir virüsün ardından insanlığın yok olma noktasına kadar geldiği bir zamanda geçen bir kıyamet sonrası kurgusu...
Kitabın ilk sahnesinde bir çocuk ve dedesini yabanıl bir dünya tasviriyle görüyoruz. Evet 'görüyoruz' diyorum çünkü yazar bu ilk kısımda bize kurguladığı evreni anlatmak için hayli yoğun tasvirler yapmış. Sahilin kayalığının kaç metre ileride olduğundan, deniz kabuklarının kaç santimetre aralığında olduğuna, nüfusun kaç milyon küsur olduğuna kadar düşündüğü detaylarını biz okurlarından esirgememiş.
Esas öykü ise dede Granser'ın torunlarına kıyameti getiren kızıl veba virüsünün öncesini ve ilk çıkış sürecini anlatmaya giriştiğinde başlıyor. Okurken torunlara epey bir öfkelendiğimi belirtmek isterim. Ama o torunlar tam da ilkel veya medeniyetten bihaber cahil kişiyi temsil ediyor olmalı çünkü üzerlerinde cahilliğin getirdiği bir çokbilmişlik var.
Tam bir yaşlı bilge imgesi olan dede Granser, öyküsünü 2013'te meydana gelen olaydan altmış yıl sonra anlatıyor. Yani eserin evreni 2070'ler. Bulaştığında insanların yüzünü kızıla çevirip ayaklarından kalbine kadar aşama halinde felç eden ve yarım saati bulmadan öldüren bir virüs, Granser ve birkaç yüz kişi dışında dünyadaki herkesi yok ediyor. Dünya düzeninin adeta pamuk ipliğine bağlı olduğunu okurken hissettiriyor yazar. En ufak bir felakette kanun düzen namına hiçbir şey kalmıyor. İnsanlar kırlara kaçışıyor. Bu bana depremden ve Koronavirüsten çok tanıdık geliyor. Aynı telaş o zamanlarda da yaşanmıştı, yazar bunu yüzyıllar öncesinden öngörmüş.
Zaten bu çeviri Koronavirüs zamanında yayına hazırlanmış. O zor zamanlarda böyle bir eserle yaşananları ölümsüzleştirmek çok anlamlı. Bu bilgiyi ve daha birçoğunu çevirmenin dipnotlarında buldum. Dipnot okumak bu eserde çok keyifliydi, satır aralarında bırakılan
Zaten her şey geçip gider. Geriye sadece kozmik güç ve madde kalır, onlar da ebediyen devam edecek, sonu gelmez bir akış içinde birbirleriyle itişip çekişecek o ölümsüz tipleri ortaya çıkarır: rahibi, askeri ve kralı.
İnsanoğlu uygarlık yolundaki kanlı ilerleyişine başlamadan önce, ilkelliğin karanlığına giderek daha çok batmaya mahkûmdur. Sayımız artınca ve herkese yer olmadığını hissettiğimizde birbirimizi öldürmeye başlayacağız. O zaman da beline, yüzdüğün kafa derilerini asarsın artık!