Nur
@rhapsodiar
*içinde başkaldırma kurduyla doğmuş ufak tefek biri.
Enfes Bir Mitolojik Kurgu: Galateia
Ben mitolojik kurgu okumaya Madeline Miller ile başladım, şimdi okumaktan en keyif aldığım alan diyebilirim. Galateia ise yine aynı kişiden enfes bir mitolojik kurgu... Yazarın üslubunu ilk kez Ben Kirke romanında tanımıştım, bu eserinde de büyüledi. Üslubun yanı sıra eserdeki illüstrasyonlar da okuru pek bir mest etmekte, kahramanlar gözlerde somutlaşıp hayat bulmakta.
Öykünün ilhamı literatürde bilinen bir mitten alınmış: Heykeltıraş Pygmalion, mermerden bir kadın heykeli yapar. Tanrıça o heykele ruh üfler. Heykel -yani Galateia- adamın karısı olur. Pygmalion tarafından istismara varan nice kötülüklere maruz kalır. Hayatında özgürce aldığı tek bir karar vardır: Ölmek.
Kitabın ilk sayfasını açtığınız anda kendinizi sürükleniyorken bulabilirsiniz ama bitmesini asla istemeyeceğinizden eminim. Keyifli okumalar...
Reklam
Bir diğerinin duygularını anlayabilmek için sevgi gerekir kuşkusuz; fakat tutkunun belli bir derecesinde sevgi, sevilen kişinin duygu dünyası da dahil olmak üzere dış âleme hiçbir duyargası uzanmayan, dolayısıyla kulak vermediği ve algılamadığı için de rahatsız edici bir itirazı olanaksız kılan kör bir bencilliğe dönüşüyor. Tutkulu aşk yalnızlığın en uç ve en son durağı gibi.
Bir insan, bizim onda kendimize uygun bulduğumuz yanlardan çok farklı değil midir aslında?
Şimdiye kadar ona hiç, hiçbir zaman insani anlamda, halden anlayarak bu denli yakın olmamıştım; fakat aynı zamanda bir kadın olarak ondan hiç bu kadar uzak olmamış, bu kadar uzaklaşmamıştım.
Reklam