Cizre ve Kürtdağı komünist Kürtleri olarak "Denge Cotkar"
adlı bi r dergiyi iki sayı yayınladık. Bu dergiyi Cizre'de Kürt dili i l e
basıp yayınladık. A ncak üçüncü sayının dağıtımı, parti l i yoldaşlar
tarafından engellendi. Bu engelleme, parti önderliğinin kararı değildi.
Erakel bana, " Eğer bu dergi Kürt dili ile yayınlanıyorsa, onu
ayrıca Ermenice ve Siiryanice de yayınlamamız gerek," dedi. Ama
bugüne kadar da neden Ki.irt dili i le bir yayın organını istemediklerini
anlamış değilim. Elbet bazı
.
tahminlerim var. Ilki, onlar
Kürtçe bilmediklerinden dolayı dergi aracılığıyla düşüncelerini
yayamayacak ve dolayısıyla Kürtlerin partide .ôaha çok örgütlenmesini,
güçleomesini engelleyemeyeceklerdi. 1kinci olarak ise,
Kürt milliyetçiliğinin bu dergi aracılığıyla daha ileri gideceği, "şovenizme"
kayacağı eı:ıdişesi vardı. Belki Ermeni ve Süryani yoldaşların
da komünistlerden bir yayın organı isteği vardı. Ancak
bu isteklri varsa bile, Ermeniler ile Süryanilerin, Kürtlerin kendi
dilinde illegal bir yayın organlarının olmasını neden istemiyorlardı,
henüz anlamış değilim.
...
Osman Sebri, Kürt dili ile bir takvim bastırdı. Ama Erakel engelledi
ve Kürderin bir takvim sahibi olmasını önledi. Aynı Erakel,
Ermeni takvimini kendi elleriyle basıp dağıtmıştı. Öre yandan
benim divanlarıının sarılmasını engelliyorlardı. Sarılanların parası
ise kayboldu. Nereye gittiğini ve kimin yediğini bilmiyorum.
Bunu paninin Cizre sorumlusu Tarbendiyan kendi başına mı yapıyordu,
yoksa partinin merkezi kararı mı vardı, hiçbir zaman ögrenemedim.
En sonu nda partiden Kürtçe bir yayın çıkarılması ralebinde
bulundum. Bununla birlikte, bazı Marksist klasikierin Kürtçeye
tercümesi, Kürt sorunu ve tarihi ile ilgil i a raştırma ve antolojinin
yazımı için bir komite kurulması taleplerimi bildirdim. Cizreli