10/10
2025 268. kitabı
Ricakeş 
Bülent Parlak
Bülent Parlak’ın Ricakeş kitabı, bir gün içerisinde okuduğum ikinci Bülent Parlak kitabı oldu buna rağmen içimde hiçbir yorgunluk değil, aksine derin bir sızı, tatlı bir yankı bıraktı. Şairin ikinci şiir kitabı olan Ricakeş, kısa hacmine rağmen yoğun bir şiir evreniyle karşılıyor. Ben kitabı yaklaşık 55 dakikada bitirdim fakat etkisi bu süreye sığmayacak kadar güçlüydü diye düşünüyorum.
Kitabın içinden 12 tane alıntı paylaşmışım, bu bile aslında Parlak’ın şiir dilinin ne kadar vurucu, ne kadar akılda kalıcı olduğunu gösteriyor. Şiirler kısa, sade görünen ancak içlerinde bireysel acının ve toplumsal hafızanın, politik arka planın birlikte aktığı çok katmanlışiirlerden oluşan bir kitap. Bülent Parlak, kendine özgü duygulu tarzını bu kitapta da korurken öte yandan da sosyolojik, tarihsel ve insani meseleleri şiirin kıyısında değil merkezinde tutuyor. Bu dengeyi kurabilmesi, beni en çok etkileyen yönlerinden biri oldu.
Ricakeş, kısa bir şiir kitabı olmasına rağmen ben de kalıcı bir iz bıraktı. Belki hacmi küçük olabilir ama bir o kadar da söylemek istediklerinin ağırlığı büyük. Parlak’ın erken vefatını bilerek okuduğum için de her dize biraz daha ağır, biraz daha sızılı geldi. Açıkçası, Bülent Parlak ve İzdiham ile tanışıklığımın 2022’ye, yani Parlak’ın ölümünden sonraya denk gelmesine biraz üzülüyorum keşke daha önce tanısaydım diye düşünmeden edemiyorum. Ama nasip böyleymiş.
Ricakeş benim için duygusal ve entelektüel bir okuma oldu. İçine sığdığı küçücük sayfa sayısına rağmen bir o kadar da geniş olan şiir dünyasıyla zihnimi de, kalbimi de uzun süre meşgul edecek bir şiir kitabıydı.
Puanım: 10/10.
10/10
2025 4. kitabı
bülent parlak’ın öldüğüne inanamamıştım yalan haber falan dedim her ay izdiham’ı merakla ne yazmış diye beklerdim sesinden şiirlerini dinler sosyal medya hesaplarından takip ederdim sanki bütün yazmak istediklerimi o yazmış yapmak istediklerimi o yapıyordu o kadar bendi ki o öldükten sonra sanki sözsüz kaldı içimdekiler
kalkıp cenazesine gittiğim o günden sonra biraz küstüm biraz bıçak çektim dünyaya sonra
ben okumayı mezar taşlarından öğrenmiş o çocuk
bu kitabın her kelimesini yaşayarak okudum tekrar o kadar hayatın içinden o kadar içimizdekilerin tercümanı ki hani içimizde olupta cümleye dökemediğimiz boğazımızda kalıp yutkunamadığımız ama okuyunca tamda bu dediğimiz satırlar her şiirde ayrı bir dünya sade yalın bir dille yaşayarak anlatmış her şiiri
eski romalılarda bir insan onu hatırlayan en son insan yaşayana dek yaşar demişler
o yüzden ben yaşadıkça oda ben de var olacak
incelemeden çok biraz içimi dökmek gibi olsa da her cümlesinden razıyım kitabın kısaca
Hepimiz Ölecek Yaştayız
Ricakeş neden bu kadar yakın hissettiğimi bilmiyorum. Şiire uzak biri değilim. İsmet özel den Sezai karakoç’ a , Attila İlhan’a kadar okurum. Beni bu denli saran sarmalayan , hissettiklerimi benim yerime şiire söze döken başka bir şair yok. İsmet özel çok tepeden. Sezai Karakoç fazla ulvi yetişilmesi güç. Ama Bülent Parlak göz hizasında.
Ricakeş neden bu kadar yakın hissettiğimi bilmiyorum. Şiire uzak biri değilim. İsmet özel den Sezai karakoç’ a , Attila İlhan’a kadar okurum. Beni bu denli saran sarmalayan , hissettiklerimi benim yerime şiire söze döken başka bir şair yok. İsmet özel çok tepeden. Sezai Karakoç fazla ulvi yetişilmesi güç. Ama Bülent Parlak göz hizasında.
içimizden geçenlerin cümlelere döküldüğü şiirin gerçekten insana anlam kattığı dilinden cümle değil yarım kalanı yarım bırakılanı yarım kalmışlıkları insana dair her şeyi öyle güzel şiir dökmüş ki insanın ruhunu sarsıyor
“Yarısında izin alıp gideceğiniz bir hikayedir burası
burası
dünya bizi nasıl kırdıysa öyle de gönlümüzü almamayı bildiği yerdir”
Kalanlarına sabır, kendisine rahmetle…