Yeryüzünün sonbaharı insanı içe ve derine çağırırken, dünyanın sonbaharı onu dışa ve yüzeysele savurur.
İlki insana kendi fâniliğini hatırlatarak merhametli bir bilgelik sunarken ikincisi ölümsüzlük vehmiyle donatılmış bir körlüğün içinden ancak çorak bir çöl şatafatı vaat ede(bili)r.