Yine o anda, biraz önceki gönül rahatlığının yerini kemirici bir iç acısı aldı.
Reklam
acıya dayanabilir miyim diye aklından geçen soruya cevap vermeden birden bire gönlünün içinde bir ışığın bütün benliğini doldurduğunu sezdi. Anlamıştı. Artık kendisinden de saklayamayacaktı.
Ölümü düşündüm. Ölümlerin en kötüsü, bir bataklıkta, çırpına çırpına, ümidin her an biraz daha azaldığını göre göre ölmekmiş gibi duymuştum
Yol boyunca içimde bir burkulma vardı. Ama biliyordum ki bu geçecek; geçti de