Rümeysa
@rmysbts
“Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir.” diye bir söz var ya burada da bir ailenin umut dolu yolculuğundan başlıyor. Umut dolu ve bir o kadar da hayal kırıklığı… Büyük Burhan döneminde Oklahoma’ da ortakçılık yaparak geçimini sürdüren ailelerin kriz sebebiyle toprak sahiplerinin topraklarını bankaya (dev) kaptırmaları ve bu topraklarda alışagelmiş düzenin tamamen yıkılmasıyla hikaye başlıyor. Kaliforniya’yadaki kurnaz çiftçilerin yaydığı reklam afişlereni gören ortakçı aileler uzun ve yorucu bir yolculuğa çıkıyorlar. Yolculuğa çıkışları, alışagelmiş düzenlerini arkada bırakışları, yolda başlarına gelenler, yolda eksilenler, aynı kaderi paylaşan yoldaki insanlar… Kaliforniya’ya vardıklarında karşılaştıkları manzarayla uğradıkları hayal kırıkları ve beni çok etkileyen günlerdir yemek yememiş olan çocukların Ana’nın tenceresinin çevresine doluşması… Artık göçmen sınıfına girmiş olan bu insanlar geldikleri bu yerde ötekileştirilip zorbalığa maruz kalıyorlar. Acımasız toprak sahipleri ürünleri daha ucuza ve daha kısa sürede toplatmak için insanların sefaletini kullanıyor. Ellerinde fazla ürün olsa bile bunu insanlara vermek yerine döküp yakıyolar. Göçmeler bu fazla ürünleri almasın diye de başında nöbet tutup almaya kalkışan olursa vuruyorlar.
Kitapta bir önemli nokta da betimlemeler. Betimlemeler o kadar ayrıntı ki bir arabanın nasıl tamir edildiğini gözümüzde eksiksiz canlandırabilirisiniz. Kitabın sonuna doğru acaba nasıl bitecek diyerek aklımda bir sürü senaryo kurmuştum. Bu senaryolardan hiçbiri tutmadı. Kitap bitti fakat aklımda bir sürü soru kaldı. Mesala Tom’ a ne oldu? Son olaydan sonra aile kurtuldu mu? Birçok soru cevapsız kaldı. Tabi burada hikayenin ana kahramanları ve karakterleri de
“..Kuramlar değiştiği ve parçalandığı zaman; okullar, felsefeler ve düşüncenin ulusal, dinsel, ekonomik dar ve karanlık yolları gelişip dağıldığı zaman, insan ileriye uzanır; ıstırapla bazen yanlışlıkla sendeleyerek adımını atar. Adımını ileriye attıktan sonra geri kayabilir ama sadece yarım adım, hiçbir zaman tam adım geriye gelmez. …”
