Rana B.

Rana B.
Hepimiz çürüyoruz, lakin herkes suçu diğerinin üzerine atıp vicdanını rahatlatmanın peşinde, ekşi çürük kokusunu üstüne alınan yok. İnsanın bozulması hiçbir şeye benzemiyor...
Sayfa 133·Kitabı okudu
Reklam
Kader ne tuhaf; kimin hafızasında sonsuza dek güzel kalabilmek için didinip ihtimam gösteriyorsak, en çirkin hâlimiz onların hatırasında saklı kalıyor. Çünkü sevgi yaralar; bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar.
Sayfa 121·Kitabı okudu
Hayatın en yorucu anları başkalarının zihninden geçen karmaşık, kötücül, tahripkâr düşüncelere anlam vermeye uğraşmaktır. Ağır bir suçluluk duygusunun sizi ezmesine izin verirsiniz.
Sayfa 117·Kitabı okudu
Kuşlar bile kaderle uçarken bizim cüzi irademizin ne kadar zayıf olduğunu zaman geçtikçe anladım. İlk söz insanın hakkıysa da son sözü söylemek kadere düşermiş. İnsan ilk adımı atmaya güç yetirse de yolu tayin eden kadermiş.
Sayfa 87·Kitabı okudu
Zaman ikimiz için de tahripkâr bir güçtü; benim için durarak, onun içinse hızla akarak bir hüzne dönüşmüştü. Onun yüzündeki çizgilerin aynısı benim ruhumda vardı; hatıralarım yaşlılık lekeleri gibi büyüyor, her yana yayılıyordu.
Sayfa 72·Kitabı okudu
Reklam