Rana B.
@rnbrhn
Özel Eğitim Öğretmeni
79 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Hepsi olabilirdi. "Acaba" ile başlayan her ihtimal karanlıktı. Ama biz o ihtimallerin hep çok güzel, en azından mevcuttan daha güzel olduğunu düşünüyor, bu yanılgıyla kendi kendimizi yiyip bitiriyorduk. Oysa karanlıkların içinde kötü senaryolar da olabilirdi, mevcut halimizi mumla aratacak senaryolar...
O kadar sıkıldım ki... Üzgünüm Anne Bronte ve sevgili Agnes...
Evet kitap bir klasik evet kitap bir dönem kitabı, döneme ait sınıf farklılıklarını, dönemin içindeki yaşam tarzlarını ve mürebbiyelik kavramını oldukça etkili biçimde gözler önüne seriyor. Fakat o kadar durağan ki, nerden nereye vardı deseniz bir cevabı olmayan bir hikaye. Adeta bir günlük okuyorsunuz ve takdir edersiniz ki sıradan bir mürebbiyenin hoyrat öğrencilerine rağmen sakin ve mütevazı hayatı bir noktadan sonra çok da ilginizi canlı tutamıyor.
Yazarın tercihi mi çevirmenin tercihi mi bilmiyorum ama cümleler o kadar uzun ki sonuna gelene kadar anlatılanı unutuyorsun. Ayrıca basımdan kaynaklı yazım hataları da sık sık karşınıza çıkıyor. İşin özü okuduğuma sevindiğim bir kitap olmadı diyebilirim.
Yazarın ve kardeşlerinin hayatı, Uğultulu Tepeler'i okuduktan sonra ilgimi çekmişti. Bu yüzden diğer Brontë kardeşleri de okumak amacıyla aldım kitabı. Ve bu hedefimi gerçekleştirmekten başka ne yazık ki bir katkısı olmadı bana...
Çoğu kez yoksullara acırız öteki dünyaya uğurladık-ları akrabalarının matemini tutmaya vakit ayıramadıkları, en ağır acılarını çekerken bir taraftan bir sürü iş yapmak zorunda oldukları için; oysa hareketli bir koşuşturma en derin kedere karşı en iyi ilaç, umutsuzluk karşısında en etkili tedavi değil midir? Sert bir avutucudur belki.
Tek kelimeyle Tanrı SEVGİDİR ve o sevgiden içimizde ne kadar çok varsa, Ona o kadar daha yakın oluruz ve O'nun ruhu içimizde o kadar mevcut olur.'