BU KİTABIN YAZARDAN OKURLARINA İKİNCİ MEKTUP
Sevgili okurlarım!
Yaşlarınız küçük diye hiçbir gerçeğin sîzlerden saklı kalmasından yana değilim. Büyüklerin kendi aralarında ko nuşup tartıştıkları her konu, sîzlere de anlatılmalıdır. Hatta dünyanın karmaşık politika sorunlarını da, cinsel sorunları da öğrenmelisiniz. Çocukların anlayamayacakları hiçbir so run yoktur. Olsa olsa, dinleyenlerin yaşlarına göre, konula rın anlatılış biçimi değişebilir. Diyelim kırk yaşında insan lar, herhangi bir konuyu, kendi aralarında konuştukları bi çimde, oniki yaşında çocuklara da anlatmaya kalkarlarsa, çocuklar bundan elbet bişey anlamazlar. Ama bu konunun, oniki yaşında çocukların da anlayacakları biçimde bir an latılışı vardır.
Sizlere çoktanberi bu romana değgin bir gerçeği anlat mak istiyordum. Ama uygun bir anlatım biçimi bulamıyor dum. Anlatmak istediğim şuydu:
Okuduğunuz bu roman, bir bankanın açtığı çocuk ro manı yarışmasına katılmıştı. Yarışmada, birincilik, ikincilik üçüncülük derecelerinden başka beş de mansiyon vardı. Bu roman hiçbir dereceye giremedi. Neden yarışmada hiçbir derece alamadı? önüme çıkan bir olay, işte bu nedeni bana açıklama fırsatı verdi.
1975 yılında altmış yaşıma basmıştım. Kitaplarımı çıkaran bir yayınevi, altmışıncı yaşım için bir tören düzenlen mişti. Bu törendeki konuşmacılardan yazar Onat Kutlar, ba na değgin anılarını anlatmıştı. Anıları arasmda, «Şimdiki Çocuklar Hârika»nın neden yarışmayı kazanamadığını da açıklamış oldu.
Bu anısını anlatıncaya dek, Onat Kutlar’m o roman ya rışmasının ilk seçiciler kurulu üyesi olduğunu bile bilmi yordum.
Onat Kutlar’ın, altmışıncı yaşgünüm toplantısında anlat tığı anısını buraya aktarıyorum. Siz bu anıyı okuyunca, «Şimdiki Çocuklar Hârika»nm neden çocuk romanları yarış masında kazanamadığını