Kitabın kapağına aldanıp okuyorsunuz ama içi bam başka birşey çıkıyor sonuna kadar geldim bana gerilim yaşatacak bir sahne bulamadim bu benim şahsi görüşüm kitabı beğenmedim
Hayal kırıklığı
İlk 5 hikaye gerçekten mükemmeldi. İnsanın,hakikatın gerçekliği karşısında ne kadar minimal ve dayanıksız olduğunu çok güzel göze vuruyor. Hakikat,insanın en azından şuanlık kavrayabileceği kadar basit bir durum değil.
Lakin 5. Hikayeden sonra gerçekten kitap bir hayal kırıklığı. En azından benim için…
Bunu araştırdığımda asıl sebebinin chambers’ın korku türü değil,romantik toplumcu bir yazar olarak kariyerini idame ettirdiği,bu bölümlerin dergilerden toplanıp eklendiğini öğrendim. Ne yalan söyleyeyim beklentilerle okuduğum kitabın aniden tonu bu kadar değiştirmesi moralimi bozdu,zorlayıp bitirsemde The demosielle d’yds’den sonra hiçbir bölümü o çitaya ulaşamadı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kozmik korku nerede?
Kozmik korku türünün bir müdavimi ve ilgilisi olarak okuduğum bu kitabı bitirmek için resmen çaba harcadım diyebilirim. Sarı Kral mitosundan bir dijital oyun sayesinde haberim oldu. Ancak görüyorum ki boynuz kulağı geçmiş. Kitabın ilk öyküleri en azından Sarı Kral ile ilgili ufak ipuçları ya da olaylar içerse de, sonlara gelindiğinde dönemle ilgili insanî ilişkilerin (aşk, kıskançlık, nefret vb.) anlatıldığı bir öykü kitabı hissi bırakıyor. Çevirisinden midir yoksa öykülerin akıcılıktan yoksun olması mıdır bilmiyorum, eseri bitirmekte ya da içine girmekte epey zorlandım. Okuyucular bu kitaptan bir Lovecraft ya da Poe gerginliği beklememeli.
"İlk öykü dışında benim için aşırı sönük bir deneyimdi. Zaten 5. hikayeden sonra kitap, kozmik korku atmosferinden tamamen kopup bambaşka bir esere dönüşüyor; bu kopuşu hiç sevemedim. 'Sarı Kral' konseptinin günümüz popüler kültüründeki yeri ve imajı, kitabın kendisinden çok daha oturaklı ve eğlenceli.
Her ne kadar kitap için bu puanı vermiş olsam da genel olarak kitabın üzerimde çokta bir etkisi olmadı. Bunun sebebinin son üç hikâye olduğunu düşünüyorum. Her bölümü 1 puan üzerinden değerlendirip toplam olarak bu puanı elde ettim. (Sıfır verdiğim bölüm de oldu.)
Gelelim kitaba. Kitap on farklı hikâyeden oluşuyor. İlk beş hikâyeyi gerçekten beğendim. Merak uyandırıcı ve ters köşeleri oldukça iyiydi. Hatta hepsi için ayrı ayrı kitap yazılabilirmiş. Ayrıca ilk dört hikâyede 
Sarı Kral (1895) diye bir kitaptan bahsediliyor. Daha sonra merak edip araştırdım. Yazarın meğerse böyle bir kitabı varmış. Okurken Sarı Kral kitabına karşı da bir merak uyanmıyor değil. Alıp almamak konusunda şimdilik kararsızım.
Ve altıncı hikâye… Altıncı hikâyeden (Kaninin Cenneti) hiçbir şey anlamadım. Gerçekten hiçbir şey anlamadım! Okuyup anlayan varsa lütfen ne anlatmak istediğini yazsın.
Yedinci hikâye benim için altıncı hikâyeden daha iyi ama ilk beş hikâye kadar değil. Sadece bunu söyleyebilirim.
Son üç hikâye ise diğerlerine göre daha uzun tutulmuş. Nereye bağlanacak acaba diye düşündüm (okuduğumuz her kitapta olduğu gibi) ama beni diğer bölümler kadar etkilemedi.
Son iki hikâyede aynı karakterler var. Tabii başroller değişiyor. Birde şunu merak ediyorum. Son iki hikâyede korkmamız veya gerilmemiz gereken olay/lar neredeydi? Sanırım yazar kitabın konusunu bir anlığına unutmuş.
Fakat kitabı okurken beni en çok sinirlendiren ise çeviri ve yazım yanlışlarıydı. Özellikle de yazım yanlışları! Bazı kelimeler için yanlış mı yazılmış yoksa böyle bir kelime var mı diye düşünüp durdum. Yani bu kadar da hata yapılmaz ki! Çeviriyi yapan kişinin özellikle de düzelteme (şapka) işaretinden bir haber olduğunu düşünüyorum.
Genel olarak çokta bayılmadığım ama beş bölümünde hakkını yiyemeyeceğim bir
Sarı Kral (1895) diye bir kitaptan bahsediliyor. Daha sonra merak edip araştırdım. Yazarın meğerse böyle bir kitabı varmış. Okurken Sarı Kral kitabına karşı da bir merak uyanmıyor değil. Alıp almamak konusunda şimdilik kararsızım.
Ve altıncı hikâye… Altıncı hikâyeden (Kaninin Cenneti) hiçbir şey anlamadım. Gerçekten hiçbir şey anlamadım! Okuyup anlayan varsa lütfen ne anlatmak istediğini yazsın.
Yedinci hikâye benim için altıncı hikâyeden daha iyi ama ilk beş hikâye kadar değil. Sadece bunu söyleyebilirim.
Son üç hikâye ise diğerlerine göre daha uzun tutulmuş. Nereye bağlanacak acaba diye düşündüm (okuduğumuz her kitapta olduğu gibi) ama beni diğer bölümler kadar etkilemedi.
Son iki hikâyede aynı karakterler var. Tabii başroller değişiyor. Birde şunu merak ediyorum. Son iki hikâyede korkmamız veya gerilmemiz gereken olay/lar neredeydi? Sanırım yazar kitabın konusunu bir anlığına unutmuş.
Fakat kitabı okurken beni en çok sinirlendiren ise çeviri ve yazım yanlışlarıydı. Özellikle de yazım yanlışları! Bazı kelimeler için yanlış mı yazılmış yoksa böyle bir kelime var mı diye düşünüp durdum. Yani bu kadar da hata yapılmaz ki! Çeviriyi yapan kişinin özellikle de düzelteme (şapka) işaretinden bir haber olduğunu düşünüyorum.
Genel olarak çokta bayılmadığım ama beş bölümünde hakkını yiyemeyeceğim bir
The King in Yellow adlı lanetli bir kitap. Bu kitap okuyanları çıldırmaya sürükleyen, yasaklanmış ve gizemli bir tiyatro eseridir. Kitapta sarı kral oyununu okuyup çıldıran insanların hikayeleri var. Gotik psikolojik atmosfer ve simya muhabbeti bana biraz ağır geldi okurken sıkıldım. Kanlı, vahşi sahnelerden ziyade atmosferik bir rahatsızlık hissi yaratıyor. Özellikle aksiyon ya da daha hızlı bir hikâye isteyen benim gibilere göre değil.
