Hikaye genel olarak aksiyon ve kovalamacadan uzak fakat buna rağmen Scott ve Maggie arasındaki gelişmekte olan bağ aşırı sürükleyici, son sayfaları merakla okudum.
İki Dakika Kuralı – Robert Crais
Robert Crais’in İki Dakika Kuralı, suç, kefaret ve adalet arayışını derinlemesine işleyen, sürükleyici bir gerilim romanıdır. Hikâye, eski banka soyguncusu Max Holman’ın hapisten çıktıktan sonra oğlunun ölümünün ardındaki gerçeği ortaya çıkarmak için verdiği mücadeleyi anlatır. Holman, oğlunun ölümünde gizemli olaylar olduğunu fark eder ve hem geçmişiyle yüzleşmek hem de oğlunun adını temize çıkarmak için kendi adalet arayışına girer.
Roman boyunca Holman’a destek olan karakterlerden biri de Pollard, bir FBI ajanıdır. Pollard, Holman’a hem bilgi sağlayarak hem de tehlikeli durumlarda yardım ederek, adalet arayışında önemli bir rol oynar. Crais, gerilim ve polisiye unsurları ustaca harmanlayarak, okuyucuyu karakterlerin hem duygusal hem de aksiyon dolu yolculuğuna sürükler.
Kısaca, İki Dakika Kuralı hem polisiye hem de insan ilişkileri ve kefaret üzerine düşündüren bir gerilim romanıdır. 
İki Dakika Kuralı
İki Dakika KuralıReklam
Herkese Selamlar
Sizlere aksiyon flim sahnelerini aratmayan bir flim tadında kitap ile geldim. Okurken betimlemeler ve kurgu aksiyonu öyle harikaydıki sanırım bu yazarın diğer kitaplarınıda alıcağım.
Babası oldukça zengin olan Larkin bir gün bir kazaya karışır panik halinde arabadakilerin iyi olup olmadığına bakar ama çarptığı araba hızla uzaklaşır. Çarptığı kişi Meesh tüm ekip tarafından arandığını ve tek tanık olacağını nereden bilebilirdi. Hemen tanık korumaya alındı ama onu koruyanlar yetersizdi. Bu durumda çok çok iyi olan Pike tutulmuştu. Pike aslında yapmak istemiyordu ama söz vermişti. Elvis Cole ve Pike bu işi birlikte çözeceklerdi. Larkin başına buyruk şımarık bir kızdı. Onu korurken oldukça zorlanan Pike kimsenin bilmediği yere götürdüğünde bile suikastçılar onları bulmuştu. İçeriden bilgi sızdırılıyordu ama bu bilgiyi sızdıran kimdi? Meesh uluslararası kaçakçılıktan kırmızı bültenle aranıyordu. Pike bu işi araştırmaya başladığında aslında Meesh’in beş yıl önce öldüğünü öğrenirler. Peki Larkinin gördüğü azılı suçlu kimdi o zaman??
SürükleyiciPolisiye
Robert Crais sevdiğim bir yazar ve yarattığı dünya ile karakterlerde muazzam. Bazı kitaplarından kendimi arka sokaklar romanı olur gibi hissetmem dışında problem yok. Seri olarak bakmadığım ve sürekli sahaflardan kitap aldığım için kronoloji bende çok önceden gitti. Her kitabı başka bir kitap edasında okurken bu kitap bütün seriyi birbirine bağlaması çok hoşuma gitti. Hız hiç inmedi heleki o kız cidden sorunluydu. Yürürken iş yerinde ve otobüste biten bir kitap olarak konudan hiç kopmadım. Şimdi düşünüyorum Pike ve Cole için 0dan kronoloji ile bir daha mı okusam diye ama ömür kısa okunacak çok kitap var... Bu arada okumadığım galiba 2 kitap kaldı Robert Crais'in Joe Pike serisinden.
Jeff Abbott KuşkuPolisiye
Herkese merhaba dostlar, öncelikle size polisiye-gizem türleri hakkında kendi düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.
Şimdi polisiye diye bir kitap türü var değil mi? Hepimiz biliriz. İşte Holmes, Edgar, Agatha Christie gibi. Ama gizem diye bir kitap türü literatürde neredeyse yoktur desem.
Google'a girdiğiniz zaman gizem romanları yazın, ne çıkar karşınıza: polisiye romanlar. Ama polisiye-gizem olarak söylenir değil mi? Dostlar benim fikrimce gizem diye bir tür daha literatüre eklenmeli, çünkü polisiye farklı gizem farklı bir şeydir. Mesela, polisiye denince akla işte seri katil, katil; dedektif, polis memuru gibi kavramlar geliyor. Dedektifimiz katilin kim olduğunu araştırıyor. İşte bu polisiye olur. Tabii casusiye de var ama o da çok bilinmez. Genelde casus romanlarına denir, ajanlar, küresel olaylar vs. Şimdi Jeff Abbott, Harlan Coben, Robert Crais, Tess Gerritsen, Brad Meltzer, C.J. Box, Osman Aysu gibi yazarları okuduysanız ve kitapta bir kedi köpek kovalamacası gibi katil dedektif oyunu görmediyseniz bir gizem romanı okumuşsunuz demektir. Tabii bu saydığım yazarlar katili de yazarlar, ölüm de yazarlar ama katil kim diye sizi kitabın sonuna kadar meraktan çatlatmazlar. Genelde başka bir olay üzerinden tümdengelim yaparlar, yani ters köşe bir son oluşturmak için. Örneğin; bir dosya çalıntısı, gizemli bir hap, -bu çok yapılır- kayboluş, bir görev vs. vs. gibi ana karaktere bu tip amaçlar verilir. Tabii yazarın tarzına bağlı olarak da bunu iki, üç hatta dört kişinin gözünden okuruz, merakımız daha da katlanır. İşte dostlar bunlara gizem romanları diyoruz, bana göre polisiyeden çok daha farklı bir pozisyondadır. Polisiye ve casusiye romanlarına benzede de çok fazla farklılıkları vardır ve gizem sadece polisiye de yoktur. Bilirsiniz, Dan Brown bol bol kullanır, Sarah Jio,
Robert Crais - Hırsızlar KanunuPolisiye
Puan vermedi
Herkese merhaba,
Benim gibi tipik Amerikan romanları ve onların kalıplaşmış karakterlerini, aksiyon, macera ve bunun yanında kaliteli bir gizem arıyorsaniz Joe Pike, Elvis Cole ve Jon Stone'un bu macerası da tam sizlere göre.
Üstad Robert'ın çoğu kitaplarını okumuş birisi olarak söyleyebilirim ki, dil çok akıcıydı. Tabii ki bu kitap da diğerleri gibi bir serisinin devamı. Çoğu yazar gibi Robert üstad da kitapları bir sıraya göre okumak zorunda kalmayacağınız şekilde yazıyor. İllaki önceki kitaplardan ufak bilgiler var ama bu okunmasına bir engel teşkil etmiyor. Sadefe bak okuyucu, önceki kitapta şunlar olmuştu şeklinde oluyor.
Ayrıca adam zaten okunması zor kitaplar yazmıyor, bizlerin bazen gerilebileceği bazen de biraz eglenebileceği kitaplar yazıyor. Çok güzel bir macera içeriyor. Kitap genel olarak Joe Pike'ın gözünden ilerliyor.
Ve üzülerek belirtmeliyim ki bu adamın kitaplarının şu anda ülkemizde güncel herhangi bir baskısı mevcut değil. Neden bilmiyorum ama yayınevleri dünyada ünlü ve neredeyse kitapları elli dile çevrilmiş bu yazarın kitaplarını basmıyor. Sadece Martı Yayınevi ve Bilge Kültür Sanat Yayınları'nın baskısı mevcut.
Umarız ilerleyen süreçte değerli yazarın kitapları Türkçe'ye çevrilir.
Özelde film gibi bir kitaptı. İster istemez spoiler vermemek için konusundan bahsetmeyeceğim.
Keyifli okumalar....
Reklam
Reklam