Nice küçük, bir kıyıya atılmış, adsız sansız
şeylerin adamlarıdır şairler.
Kim onlardan başka onca horlanmış çamurun elinden tutmuş, ona 'ilân-ı aşk' etmiştir?
(Francis Ponge)
Ben her gün bir çarşıyı bir uçtan bir uca giderim
Ağaçlara bakarım, bir suda dururum
Bir kuş bir sokağı önüne takar götürür
"Biraz sonraydı yüzün"
Diye geçiririm içimden
Bir kadının balkona astığı barok çamaşır
Bembeyaz soluğunu boşaltır ağzıma benim
Sen sonra hafifçe tutar öpersin beni
Ben bir daha bir uçtan bir uca giderim çarşıyı.