Ben her gün bir çarşıyı bir uçtan bir uca giderim
Ağaçlara bakarım, bir suda dururum
Bir kuş bir sokağı önüne takar götürür
"Biraz sonraydı yüzün"
Diye geçiririm içimden
Bir kadının balkona astığı barok çamaşır
Bembeyaz soluğunu boşaltır ağzıma benim
Sen sonra hafifçe tutar öpersin beni
Ben bir daha bir uçtan bir uca giderim çarşıyı.
Ölüm daha kolaydır sevmekten,
der ya Aragon
Anla ki ölüme benzer sevmek.
Sözcükler ki alevdir
Ve karadır şairlerin hayatı.
Hem nice şiirlerde nice aşklarda
Tarar saçımızı ölüm.
Aşk ki bazen solgun bir ilçedir
Sürdürür derinliğini.
Neden en çok acı ustası şairlerdir?
En çok taşırlar çünkü aşkları.
Ben ki yatağından tedirgin bir suyum,
Besbelli ki aşka ve ölüme çalışıyorum.