Herkes;
Göçen, yerleşen bir şey değil,
Herkes kaçışandı yalnızlıktan.
Kadınlar erkeklerle idi, yalnızlıktan.
Herkes herkesle idi yalnızlıktan.
Sayfa 247 - Yapı Kredi Yayınları
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bomboş ellerimizde sonsuz düzenler...
Anlaşamadık erinçin ve karşı koymanın gerekçesinde.
Korkusuz belki ama umutsuz değil ve uykusuz aklımız kendimizin yapacağı bir şeylerde.
Dünyanın bütün saatleri onikilerde.
Her şeylere bir başlangıçtık ve bir sonduk.
Ve kimbilirdi aşk nerde
Sayfa 245 - Yapı Kredi Yayınları
Son çağrısıydı geç kalanın,
Yaşamanın.
Ve kelepçe...
Ve sonsuz izmarite vurulan...
Hep yanan...
Sayfa 240 - Yapı Kredi Yayınları
Mutluluğun ayıp göründüğü birden geçip yiten son eski zaman.
Son akşam saati. Son buğu. Herşey ölü.
Öfkenin sonsuz bir akşam gibi göründüğü.
Çocukların bile öldüğü...
Son.
Sayfa 238 - Yapı Kredi Yayınları