<<Biz insanlar—diye söze başladım—iyi günlerimizin pek az ,kötü günlerimizin de pek çok olduğundan sık sık ve bana öyle geliyor ki çok defalar haksız olarak,şikayet edip dururuz.Eğer biz ,Tanrı’nın her gün bize bahşettiği iyi şeylerden zevk duyabilmek için ,daima açık kalpli olsaydık ,kötülük geldiği vakit ,ona katlanmak için de yeter derecede kuvvetimiz olurdu .>>