Rojava’da hayali sömürgecilik meftundur,
Çünkü burası haritalara sığmayan bir hafızadır.
Toprağın altında yalnız kökler yok,
Yarım kalmış çocukluklar, susturulmuş diller var.
Ben bir dağın adını ezberledim önce,
Sonra annemin sessizliğini.
Bize sınır çizdiler kâğıtlarla,
Biz rüzgârla öğrendik yön bulmayı.
Gece çöker, yıldızlar tanıktır yürüyüşüme,
Ayak izlerim toprakta değil, tarihtedir.
Beni yok sayanlar bilmez:
Unutulmak en ağır sömürgedir.
Silinmek istendik, çoğaldık.
Sürgün edildik, kök saldık.
Bir dil susturulduğunda
Bir dağ konuşmayı öğrendi.
Ben bir gerillayım,
Ama önce bir hafızayım.
Ve Rojava,
Hiçbir imparatorluğun rüyasında uyanamayacağı
Kadar gerçektir.