AX... YEKÎTÎEdebîyata Kurdî
Niviskar Perwîz Cîhanî kû ji Xoy'a rojhilate . 24 çîrokên wek morî û mircanan di bin navê Alole de rêzkiriye . Û xistiye gerdanê.
Firehbûna ziman, têgehên çandî bi şayesandinê nazenîn va ew qas xweş hûnandiye. Xwenêr vegotinê têr nabe.(Bêhna devoka Serhedê vegotin û zimanê çirokan tê :))Çîrokên xwe ser hêmanên çandî avakiriye. Teknîkên cur bi cur di nava çîrokan de cî bi cî kiriye.Gelek caran ji bo ku derdê xwe xurttir vebêje. Hewera xwe stranên Kurdî xistiye. Û wek "kolaj' stranê Kurdî di nava çirokên xwe de cî bi cî kiriye.Têgehên çandî; Çaya hêlizê bigire heya nebatên cur bi cur, Tenv, xalîçe. Nexş û nemûşên xalîça. Û hespê şêh di çirokan de cî girtiye. Hema bêje hemû çîrokan de ajal hene. Ajal jî wek ''tîp " cihê xwe girtine. Gotin hatiye ser dirokê . Bi teknika montajê amaje şerê Milazgir û a Çardiranê kiriye. Û disa bi awayekî montajî gotin biriye ser "Bekoyê Ewan" ê Mem û Zîn a Ahmedê Xanî ( #209118745)
. Niviskar, ji ber neyekîtiyê pir ber wê dikeve. "Ax yekîtî"( #209113395)
Alolê de qala welét dike. Welatê ku nava du hêzan de maye.(Rojhilat û rojava)Her dû hêz jî wekî deryayan mezin û kur in. Lê tekoşin her didome û tu car bêhevî ninîn. Dema yekitî ava dibe pi
hebokê dikujin. Lê disa vedîjî. Dema Nû vediyê , dibê dewêkî Yekçav. (Tepegoz). Niviskar disa li vir destnîşana çîrokên efsanevî dike. Dêwê Yekçav her çiqas bihêz be jî yekîtî jî pir bi hêz e.
Alole xwe tevlîheviye. Jiyan wek alolêyê ye. Lê xwegerin, tekoşin jî qet naqede û hevi jî her heye .
Dema mirov dîroka bi rêza nivisandina çîrokan dirêne. Mirov dibîne ku dema niviskar welêt e çîrokên wî zêdetir ser çand û zargotina Kurdî ye. Lê dema welêt dur dikeve zêdetir polîtik dibe. Dike ku peyamê yekîtiyek bide.
Puan vermedi·144 syf.·
2023 2. kitabı
Ger ku hûn hez bikin li Antakyayê li Helebê li Romayê derkevin sefera evîn û xewnên jiyanên ku hûn him di nav xeyalan de him jî di nav jiyana rojane de bimînin û herwiha hinekî jî di nav jiyana rojava û rojhilatê cihanê de derkevin serpêhatiyeke biçûk. Fermo kerem bike bixwîne.
Reklam
Mihemedê Hacîzade, meleyekî xelkê Tehranê, temenê wî derdora 45 salan ji ber fikrên xwe, ji aliyê Komara Îslamî ya Îranê hatiye "xelî lîbaskirin" ji meletiyê tê dûrxistin. Mihemedê Hacîzade ji ber rejîma Îranê direve tê Parîsê daxwaza mafê penaberiyê dike. Ferhad wênesazêkî kurd e, û ji Hewlêrê ye, ew jî ji ber şer û pêvçûnên li welatê xwe bêçare dimîne û tê Parîsê mafê rûniştinê digire û dibe hemwelatîyê Fransa yê.Li Hotêl Auropa kar dike û wênesaziyê dike, wêneyên ku çêdike li galerîyan difiroşe. Monsieur Luciana bi eslê xwe cihûyekî Portekîzî ye. Mal û serweteke wî yî pir zêde heye, xwedîye Hotel Europa û çend hotêl, apartman û dermanxaneya ye û akademîsyenî yê jî dike.
Lehengên sekereke ên romana me ev her sê kes in. Vebêjerê romanê Ferhad e.Roman bi piranî bi diyalog û monolog ên ku dinavbera van her sê kesan derbas dibin de hatiye honandin.
Ferhad li Parîsê Mihemedê Hacîzade nasdike û dostanîyek dinavbera wan de heye. Ji ber bêçaretî û hejartiya Mihemedê Hacîzade, Ferhad hertim dixwaze alîkariya wî bike û jê re karekî bibîne Hacîzade ji ber ku hemwetîtiya Fransayî negirtiye karekî baş ji xwe re nabîne û li lokantayan firakşotiyê dike. Bi xwestina mêrikekî fransî yî pîr bi pereyekî zêde pê re homoseksuelîyê dike.Ku ev merik dimire Hacîzade carek din bêkar dimîne û li kafeyan falbêjîyê dike. Ji bo çar mehan Ferhad ji hotêlê vediqete û Hacîzade li şûna xwe de dixe karê hotelê. Jiber ku Hacîzade pir dişibe Monsieur Luciana ew pasaporta xwe bi hev diguherînin. Luciana bi pasaporta wî diçe Îranê. Hacîzade meleyê Îranî ji bêçaretîyê ji kesayeta xwe dûr dikeve û tiştên ji îslamîyetê dûr dike. Penaberî wî ji nasnameya wî ji çand û exlaqê wî dûr dixîne. Ev kirinên wî zor û zehmetiya penaberîyê nîşanî mirov dide.
Monsieur Luciana patronê Ferhad xwedîyê Hotêl Europe.
