Beden daha savaşını sürdürürken ruhun savaşımı bırakması utanç verici bir şeydir.
Dünyaya benimle birlikte gelen insanların kaçı çoktan göçüp gitti?
Olaylardan oluşan bir ırmak, çoşkun bir sel gibidir zaman; çünkü her şey görüş alanımızda belirir belirmez, sürüklenir gider, sonra bir başkası alır yerin, o da sürüklenir gider.
Gün ışıyınca kendi kendine şöyle de: Bugün meraklılarla, vefasızlar, kaba, kıskanç, bencil kişilerle karşılaşacağım. Bütün bu kötülükler insanın başına, iyiyi ve kötüyü bilmedikleri için geliyor. Ama iyinin doğasını kavramış ve onun doğru; kötünün doğasını kavramış ve onun yanlış olduğunu bilen, yanlış yapan kimsenin doğasını kavramış ve onun, benimle aynı kandan, aynı tohumdan geldiği için değil, benimle aynı zihni, tanrısal bir parçayı paylaştığı için akrabam olduğunu bilen bana o insanların hiçbirinden zarar gelemez, hiçbiri beni dürüst olmayan eylemlere bulaştırmayı başaramaz; ne de ben akrabam olan kimseye öfkelenebilirim, ne de ondan nefret edebilirim. Çünkü birbirimize karşılıklı yardım etmek için doğduk biz, tıpkı ayaklar, eller, gözkapakları, iki sıra dışı diş gibi. İşte bu nedenle, birbirine karşı davranmak doğaya aykırıdır; birine kızmak, ondan nefret etmekse, kuşkusuz ona karşı davranmaktır.
10/10
104 günde okudu
·2024 9. kitabı
