Kitap belli bir vizyon vermeye çalışıyor ama sürekli gayrimenkul örnekleri etrafında dolanıyor. Babili'in En Zengin Adamı'nı da okumuştum ancak oradaki örnekler daha çeşitli ve uygulanabilirdi, okurken kafamda daha somut canlanıyordu.
Eğlenceli ve akıcı bir üsluba sahip. Bir yandan eğlendirirken bir yandan dönemin Avusturya ordusunun saçmalıklarını ve savaşın anlamsızlığını açık bir şekilde ortaya seriyor.
2. Dünya savaşı öncesi böyle bir kitap yazıp insanlara diktatörlüklerin geçici olduğunu hatırlatmak, umut aşılamak... Yazar gerçekten iyi bir zamanlama ile toplumcu bir çizgide güzel bir tarihsel roman kaleme almış. Kitap yalnızca yazıldığı çağa değil 1984 gibi günümüze ve geleceğe de hitap ediyor. Sonunun 1984 gibi karamsar bitmemesi de ayrı güzel olmuş.