İnsanın hürriyetini yalnızca diğer insanlar elinden alabilir. Hür olabilmek için insan kardeşlerinden serbest olmalı. Özgürlük budur. Başka hiçbir şey değil.
Sevgilim benim, insanlar için isimsiz olmak hoş bir şey değil," dedim. "Eski zamanlarda her insanın onu bir diğerinden ayıran bir ismi varmış. Biz de kendimize birer isim seçelim.
Kardeşlerimin düşmanı da dostu da değilim ama kim ne hak ediyorsa onu kazanacak benden. Ve kardeşlerimin sevgimi kazanmaları için sırf doğmuş olmaları yetmez, daha fazlasını yapmalılar. Sevgimi hiç kimseye sebepsiz yere vermem, her yoldan geçene sırf istedi diye sevgimi bahşedemem. Ben insanları sevgimle şereflendiririm. Şeref ise kazanılması gereken bir şeydir.
Sahip olduğum serveti ne kimseye teslim edeceğim ne de kimseyle paylaşacağım. Ruhumun hazinesini bozuk para gibi harcanıp ruh fakirlerine sadaka olsun diye rüzgârın hâkimiyetine terk etmeyeceğim. Kendi servetimi kendim koruyacağım: benim düşüncem, benim iradem, benim özgürlüğüm. Ve bunların içinde en önemlisi de hürriyetimdir. Kardeşlerime hiçbir şey borçlu değilim, onlardan da hiçbir şey istemiyorum. Kimseden benim için yaşamasını istemediğim gibi ben de hiç kimse için yaşamıyorum. Hiçbirinin ruhunda gözüm yok ve hiç kimse benim ruhuma hasetle bakamaz.