Biz hər hansı bir mövqe qazanmaq üçün nə qədər çalışırıq, – deyə o fikirləşirdi,– lakin bir neçə il keçdikdən sonra bunlar mənim üçün nə qədər də əhəmiyyətsiz olacaqdır.
O biixtiyar tez-tez düşünürdü ki, yanında onu əzizləyəcək bir kəs yoxdur. Öz otağı hərdən ona qəribə, boş görünürdü və o özü-özünə nifrət hissi duyurdu.
Bu təkəbbürlük və acgözlük dünyası idealistə, xəyalpərvərə çəp baxır. Xəyalpərvər süzüb keçən buludların seyrinə dalsa, onu avaraçılıqla məzəmmət edərlər. O, küləklərin mahnısına qulaq assa, bu onun könlünü açar, ətrafdakılar isə bu zaman onun əmlakını ələ keçirməyə tələsərlər.