Bir kişi emek verdiği hâlde ulaşamadığı bir sonuca, baskasının daha az çabayla sahip olduğunu gördüğünde karmaşık duygular yaşayabilir.
Bu duygu çoğu zaman kıskançlık değil neden benim icin bu kadar zor oldu?' sorusunun yarattığı bir kirgınlıktır.
Insanı asil yoran ve verilen emeğin boşa gitmiş gibi hissettirmesidir
Bu his, kisinin kendini değersiz olduğu icin değil, emeğine anlam yüklediği için yaşanır. Bu nedenle bu tepki, pek çok insanin hayatının bir döneminde deneyimlediği doğal ve insani bir duygudur.
Bazıları iyiliği zayıflık sanar; oysa iyilik, kalbin en cesur hâlidir. Karşılık beklemeden merhamet göstermek, kimsenin görmediği yerlerde bile iyi kalmayı seçmek.. Bu aslında insanın kendine verdiği sözdür: "Karanlık artsa da ışığımı söndürmeyeceğim."