içsem de çok kahveyi
hatrı birinde görülmedi
hiçbiri değilmiş benim
emanetimmiş kalbimi verdiklerim
bu bedende bile misafirim
rehadan noksanım, nedenlerinde boğulurum
hükmüne razıyım, külfetimde yanarım
iki gözünün içine
içim içini yiyor sorunu ne
seni unutmam ne de haince
o esnada içim burkuluyor sessizce
bedenini sarmalasam da oluru ne
gerçeği sen değilsin neticede
sevgim bâki değil son nefesimde
bir buse tam da şakağından
bir çift göz tam da karşında
binbir ızdırapla tanışınca
duraksadığın yerdeyim
bir iki kahkaha sıkıştır araya
iz bıraktığın hayatlara
ziyanı zararıyla
varıyla yokuyla
bak tüm yüreğim avuçlarında
ansızın vurur düşünceler
sessizce mırıldandığım geceler
yanıbaşında bilediğim kelimeler
bu tutukluk yapan dilimden dökülür
bahsettiğin gizli saklı hülyalar
bir çift gözüm söyler
yani demek istediğimdir
bu tattığım en nahoş ekimdir
o kadar eminler ki sabah olacak diye
geceyi plan gibi taşıyorlar münevver
hiç mi ölmek düşmez apansız dakikaya
kaç saniye sonrasını yaşıyoruz haber ver
sağlıklı bireyler olarak münevver
sağlıklı şekillerde ölüyoruz burada
nereye ölüyorsak oramızdan tut beni
ağzımdan kaçırmışım bir turna sürüsünü
konuşsam gökyüzü sussam senin yüzün
Alper Gencer
ömrümün en güzel ilk yarısı
karşımda bir ten, kanlı canlı
bıçağı kemiğe dayaması
nedenlerin çoğalması
nüksediyor bu acı çarpıntı
işte sizlerle bu kapanış konuşması
tanınan bir yabancının kurbanı
oysa ömrümün en güzel ilk yarısı