Rabia Sakaryaoğlu
@rsakaryaoglu
Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Hukuk
Öğrenci
46 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Yazarın ismini çok güzel ve hoş bir şekilde birinden duymuştum kitaplarının olduğunu değil de araştırmaları var sanmıştım, daha sonra kitapçıda kitaplarını görünce o an hoşuma gideni aldım. Kitap anne-babalara/adaylarına çok şey fark ettirebilecek bilgilerle, hocanın anılarıyla dolu; okuyanı düşünmeye, fark ettirmeye itiyor. Aslında birçok farklı konuya değinilen bu kitapta karşımızdakiyle kendimizi bir tutarak iletişim kurmamız gerektiği farklı farklı şekilde vurgulanıyor. Dili tabii ki bir roman kadar akıcı değil ama okuması zor bir üslupta da değil. Sadece kitapta paragrafta geçen hoş bir cümlenin aşağı tarafta normal yazıya göre büyük ve koyu puntoyla tekrar yazılması hoşuma gitmedi, onun dışında kişinin çevresindekileri de fark edebilmesi için yazılmış başarılı bir kitap bence.
Üç sayfada bir reklam olmasa güzel dergi, hayır yani dergilerin premiumu mu var da bu kadar çok reklam var anlamıyorum. Özellikle içindeki röportajları çok severek takip ediyorum.
Şöyle ki kitap boyunca dehşete düştüm. Olaylar bütününde bana kalırsa yazar empati kurmayı sağlıyor kitabında ve bilim kurgu romanı olmasına rağmen bunu sezdirmeden rahatlıkla yapıyor. Farklı bakış açısı kazandırıyor ve dünyanın kendi etrafında döndüğünü sanan insanoğluna tokat gibi cevap vermiş aslında yazar. Bazen kitapta kimden bahsedildiğini bile anlamayıp düşündüğüm oldu çünkü "Bu konuşan insan olmalı." derken maymun olduğunu fark ettiğim zamanlar çoktu.
Kitapta hiçbir mantık hatası yok, yazarın romanı yazmadan önce ilgili alt dallarda araştırma yapmış olduğu o kadar belli ki kesinlikle baştan savma bir anlatım yok bu da kitabın edebi değerini yükseltiyor.
Ve aslında kilit cümle "Aklını kullanabilen insanlar mı? Hayır, bu mümkün değil; bu noktada yazar ne yazık ki maksadını aşıyor!"
Kitap o kadar mükemmel ki, insanın kendisini bile sorgulatıyor, baş karakter Boranlı Yedigey'in yerinde olsam ben napardım, nasıl davranırdım diye kendimi; sürekli kendime soru sorarken buldum kitap boyunca. Çok farklı hayatlar varken aslında içten içe öğüt de vardı.İki farklı dünyayı kıyaslarken, biri uzay üssü biri Sarı-Özek bozkırı, aslında birbirlerine ne kadar da dokunan dünyalar olduğunu fark ettim. Nayman Ana Efsanesi ve mankurt kavramı o kadar etkileyiciydi ki yazara ayrı bir teşekkürüm de bu ikisi içindir. Bu efsane ve "Raymalı Ağa ve Beginay" efsanesi aslında kitapla o kadar bağlantılıydı ki kitap kalın olmasına rağmen hiçbir ayrıntı boşa degildi. Kesinlikle okunması gereken bir kitap..dili o kadar akıcı ki hiçbir pürüz yok. Ayrıca ulusal sesten evrensele seslenmek denen işte tam olarak Cengiz Aymatov'un dilidir.
