Kardeşim sen düşünceden ibaretsin
Geriye kalan et ve kemiksin
Gül düşünür gülistan olursun
Diken düşünür dikenlik olursun.
— Mevlana Celâleddin-i Rumi —
''Tanrım, bu boşluğun sebebi nedir! Göğsümde hissettiğim bu müthiş boşluk! Sürekli kendime şunları söylüyorum: ''Fazla değil, bir kez, sadece bir kez onu kollarıma alarak bağrıma basabilsem! Ah, işte o anda bütün bu boşluk kaybolacak!''
''Yaradılışımızın ve kendimizi beğenme gücümüzün yardımıyla daha da güçlenip bir sürü eser meydana getiriyoruz. Fakat yine de kendimizi eserimizin aşağısında görmekten kurtulamıyoruz. Bizim dışımızdaki her şey gözümüze olağanüstü görünüyor. Çoğunlukla, eksiklerimizin neler olduğunu bilebiliriz ve hem aynı eksiklerin başkalarında bulunduğunu da görüp teselli bulabiliriz. Ancak kendi eksikliklerimizi tamamlayacağımız yerde, başkalarına yardımcı olmak için elimizde olanları vermekteyiz.''