Acıma duygusuyla yapılan bir iyiliğin, açıkça yapılan bir kötülükten bile daha kötü sonuçlar doğurabileceğini anlatan bir roman. Anton’un düşüncelerinin bazılarından rahatsızlık duysam da kendimle çok özdeşleştirdiğim bir karakterdi. Açıkçası Edith’in bazı konularda bencil davrandığını düşünüyorum. Kitap boyunca kendi acılarından bahsedip etrafındakileri umursamıyor. Tabii ki suçun büyük bir kısmı Anton’un. Ancak sürekli babasıyla birlikte adamın üzerine gitmeleri ve Anton’un da bir korkak olması dolayısıyla tüm olaylar patlak veriyor.
Eğer psikolojiye ilginiz varsa kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.