Ruh Adam

Ruh Adam
@ruhadam06
Uyuyan milletler ya ölür ya da köle olarak uyanır.
Bir tırmık yarası, tüylerimizi diken diken eder. Çirkin bir sözden inciniriz. Ufacık bir öfke, kanımızı kızıştırır ve bu hal, yeniden öfkeleninceye dek sürer... Tatmin edilmemiş bir arzu alnımızdaki endişe çizgilerini derinleştirir. Hepsinden kötüsü de, bin yıl refah içinde yaşayacak kadar para biriktirme isteği kabusudur.
Sayfa 37·Kitabı okuyor
Reklam
Neden çocukluk, hayatın sonuna dek sürüp gitmez? Neden insan birdenbire her hususta kaygı duyar, küçük hesaplar yapar ve özellikle de mantıklı oluverir? Temkinli olmanın kime ne faydası var ki? Uğrunda kendimizi harcadığımız şu cimrilik karşılığında ne geçer elimize?
Sayfa 37·Kitabı okuyor
Seni yeni baştan yaşamaya ihtiyacım var ey benim çocukluğum; zira ölüm yaklaşıyor ve dün, daha dün, henüz bir çocuktum ben!
Sayfa 36·Kitabı okuyor
Gözlerim, her yanı kaplayan ışığa, baş döndüren gökyüzüne ve uçsuz bucaksız Akdeniz'e doysun diye yaşamak için gerekli pek çok şeyden yoksun bırakıyordum kendimi
Sayfa 15·Kitabı okuyor
Özgürlükten yana zengin ama umuttan yana yoksul olarak, düşerdim yollara.
Sayfa 15·Kitabı okuyor
Reklam