züleyha gökçe
@ruhetutkusu
fezaya doğru...
3 Nisan
181 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Elimde bir buçuk aydır sürünen bu kitabı sonunda bitirebildim. Kitap nedir ne değildir derken çok fazla spoiler yediğim için heyecan bazı yerlerde azaldı ama her şeyiyle Rapture mükemmeldi.
Konu kabaca Andrew Ryan karakterinin vergilerin, sansürlerin, savaşların fazla olduğu bir dönemde Pasifik Okyanusuna Rapture adında, okyanusun derinlerinde bir şehir inşa ettirmesi ile başlıyor . Bu şehir kamulaştırmadan uzak sansürlerin olmadığı bir özgürlük ütopyası hedefi üzerinden ilerliyor. Rapture 'ın dışına çıkmak ve içeriye din ve siyasi yönetimini sokmak dışında her şeyin özgür olduğu bu olaylarda biz bir ütopya hayalinin nasıl distopyaya dönüştüğünü okuyoruz aslında.
Karakterler çok güzeldi. Olaylar, kurgu harikaydı. Lakin çok boşluklar vardı bazı olaylar havada kaldı.
Böylesine muazzam bir kurgu ve de karakterleri keşke kitap serisi haline getirselerdi. Ve sonu - tam olarak havada kalsada - kırıcıydı.
Rapture unutulmazlarımdan oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap, hem günümüzdeki bilimsel veriler hemde gelecekte çalışmalar yapılması planlanan alanlar için o konunu uzmanlarının yazdığı kısımlar ile anlatılıyor. Bazı kısımlar - özellikle DNA - pek ilgimi çeken yerler olmadığı ve o konu hakkında bilgim olmadığı için çok havada kaldı. Bazı yerlerde ise o konuyu anlatan kişinin anlayış tarzını pek beğenemedim. Ama onun dışında güzel bir derleme olmuş. Bu tarz gelişmeleri okumayı seviyorsanız size güzel şeyler katacaktır.
Kitap,
-Yaklaşan okyanus araştırmaları çağı
-Çocukların yardım eden elleri
-Yeni nesil biyolojik araçlar
-Sonsuzluk...
Vb. bölümlere ayrılmış. Sosyoloji, biyoloji, astronomi gibi bir çok bilimden faydalanılmış.
Çok uygun fiyatlara inebiliyor bulursanız kaçırmamalısınız kanısındayım.Ödünç veren arkadaşım sayesinde faydalanmış oldum kitaptan. İndirimde görürsem alıcağım bir kitap benim de.
(Kitap hakkında uygulamadaki ilk incelemeyi yazıyorum. Alıcak varsa bilgilenmiş olur diye o yüzden olabildiğine kısa bir inceleme oldu.)
En sevdiğim karakterler listesine giren bir Budala(!)
Adından dolayı merak ettiğim "Makinist" filminde gördükten sonra da okumaya başladığım bir kitap oldu "Budala" .
Kitapta başkahramanımız olan Prens Lev Nikolayeviç Mişkin ailesini kaybetmiş, kendisini soylu bir toprak sahibi olan Pavlişçev evlat edinmiştir. Pavlişçev 'in ölümünden iki yıl sonra kendisine gönderilen bir mektup üzerine Rusya' ya döner, dönmüşken de Mişkin ailesinin son üyesi olan Lizaveta Yepançina ile de tanışmak ister. Yepançinaların üç tane harika yetiştirilmiş kızı vardır. Rusya'ya geliş yolculuğunda ise hayatının gidişatını etkileyecek olan Rogojin ve onun vasıtasıyla da sonradan Nastasya Filippovna Baraşkova ile tanışır. Birbiri ardına gelişen olaylar dizisi ile olaylara bir çok karakter giriş yapar. Yirmi altı karakter ve onlar üzerinden harika karakter tespitleri yapılır kitap boyunca.
Kitabın adı Prens Mişkin'e atfedilir. Budala! Kendisi son derece dürüsttür ve iyi bir insanın sahip olması gereken tüm özelliklere sahiptir. Zekidir ama iyi kalpli yaratılışının verdiği bir saflığa sahiptir. Çıkarsız ve "Olması gereken bu. "tarzında bir iyilik bakışı vardır . Etrafındakiler Prens'i bu yüzden aptal olarak nitelendirirken Prens'in kendisini Budala olarak nitelendirmesinin nedeni sara hastalığı nedeniyle eskiden çok sık yaşadığı nöbetler anında farkındalığının azalmasından kaynaklıdır. Ve bu nöbetler azaldığı için kendisinin iyileştiğini ve artık bir budala olmadığını söyler.
Kitap barındırdığı göndermeler ve karakter analizleri ile harika bir eser.
Dostoyevski'nin idam olayını başkası üzerinden anlatılışı, "Suç ve Ceza" kitabındaki üst insan konusuna değinmesi ve buna benzer bir takım olayları okumak çok hoştu.
Sınıflar arası ilişkiler diyologlar ve bir takım olaylar ile okuyucuya oldukça iyi bir şekilde geçirilmişti. İnsanların sınıf atlama
Daha önceki Türk edebiyatından eserler okuma çabalarım benim için hayal kırıklığıydı bu yüzünden aşmaya çalıştığım Türk edebiyatına karşı oluşturduğum bir ön yargıya sahibim. "Aylak Adam" ise benim yargılarımı yıkan kitaplardan biridir diyebileceğim bir kitaptı.
Biçim olarak altını çizdiğim ve çok beğendiğim tespitler olmasına rağmen kitap bana biraz kopuk geldi. Bunun yanı sıra bazı karakterler havada kaldı. Hayatta karşılaştığımız herhangi biri imajı verilmeyen ama yine de sonuca ulaştırımayan, neden var olduğu bilinmeyen karakterler vardı sanki. Ve kitaba başlar başlamaz konuya direkt girdiği için karakterler ve olaylar arasında bağ kurmak biraz güçtü.
Tüm bunlar bir tarafa anlaşılması zor bir kitap olucağını düşünmüştüm bilakis az da olsa okuma deneyiminiz varsa zorlamayacak bir okuma gerçekleştirebileceğinizi düşünüyorum.
Konu olarak ise kitabımızda aydın kesim, baba ve çocuk çatışması, yalnızlık gibi temalar işlenmişti. Biz ana karakterimiz olan C. 'nin yaşama tutunamamasını okuyoruz esasında.
Babasına karşı duyduğu nefretin onu başarılı olma kavramından nasıl uzaklaştırdığını, kendini bulamamasında önemli bir etken olduğunu okuyoruz. Ona benzemekten korkan ama yaşamındaki baba kavramı ve o kavramın getirdiği bir takım özelliklerden kurtulamayan bir karakterdir C. Ve bunlar onu tutunamayan, aylak bir duruma getirmişti.
Annesini küçük yaşta kaybettikten sonra teyzesini bir nevi anne yerine koymuştu. Küçüklüğündeki en değerli figür teyzesiydi. Öyle ki teyzesinin mavi gözleri hayatına giren kadınların bir çoğunun ortak özelliği haline gelmişti. Ve hayatında da gerçek sevgiyi arar. Teyzesinin ona gösterdiği ilgiyi.
Kitap bana Oblomov ve Meursault karakterlerini hatırlattı. Okurken aklım bu karakterlere gitti hep. Birde "Issız Adam"
filmini getirdi.
Üzüldüğüm
8/10
Beğendi
Klasiklere başladığım ilk eserdi. Ve başlangıç için ideal olduğunu düşünüyorum. Akıcı bir üslubla yazılan bu eser aynı zamanda Hindistanı anlamada bir aracı olabilecek cinsten.
Eser İngiliz sömürgeciliğinin izlerini taşıyan bir Hindistanda Gora adlı karakterin inandığı ve savunduğu doğruların peşinden gidişini anlatıyordu . Bir de tatlı bir Binoy karakteri var ki ona da nerdeyse başrol kadar anlatım verilmişti. Binoy karakteri ise biraz daha çelişkili bir karakteridi. Diğer karakterlerimiz olan Pareş Babu, Suşarita ve Lolita ise ayrı ayrı çok sevdiğim karakterleridi.
Kitapta şahsen sinirime çok dokunan şey kadınların aşırı aşağalanması ki bu olduğu dönemle alakalı olsa dahi çok sinir bozucu olabiliyordu.
Ve açıkcası sonunu acıklı bekliyordum. Ama kendimce oldukça iyi bir sondu.
Gerek çatışmaları, gerek savunmaları, gerek inançları vede içinde barındırdığı hafif aşkla doğrusu dizi izlemekten farksız bir deneyimdi.
"Genç weitherin acıları" kitabında bulunduğu yerdeki insanlardan "Herkes gibi" diye bahsediliyor ya hani bu eserde öyle, bulunduğu yer farketmeksizin insanın her yerde insan olduğunu bir kez daha hatırlatıyor.
Tüm karakterlerde az az kendimi görmek ise bu kitabı bende daha çok değerli kıldı.
Kesinlikle daha fazla okunması gereken bir eser olması gerektiğine inanıyorum.
