içimde çığlık çığlığa her şey. fırtınalar kopuyor, bazı geceler uyuyamıyorum, bazı anlarda düşünme diyorum kendime ama kafamın içinde söylemem gereken cümleler var ve susmuyorlar; hep kendilerini tekrar ediyor, hiç yaşanmayacak bir diyalog dönüp duruyor. bu gürültüde sessizce yalvarıyorum ama kimse beni duymuyor. farkında olması gereken kimse ne kadar kırıldığımın farkında değil. ve ben o kadar döndürüp durdum ki kafamın içinde bu yalvarışı bu diyalogları artık çok şeyi reva görüyorun kendime. evet galiba ben hak ediyorum. mesafeli soğuk bir insanım, sert bir mizacım var, düşüncesiz bir insanım, öfkeliyim, öyle çok da bir şeyleri doğru yaptığım söylenemez, hatalıyım, evet hatalısın, daha çok çabala, daha çok şey göster, daha çok yalvar, sırf onları memnun etmek için şunu yap ki seni daha çok severler belki, belki...