Sakinimm...Edebiyat
(Spoiler içerir)
Kitap kahramanımızın üniversite kazanmasının ardından bir pansiyona yerleşmesiyle başlıyor.Kahramanımızın çok kırılgan bir yapısı var.Şahsen kendisinin tıpkı kitapta karakterlerin onunla dalga geçtiği gibi olgunlaşmamış bir çocuk olduğunu düşünüyorum.Lütfen bu eleştirim için bana kızmayın keza kitabı okuduğunuzda bunu fark edeceğinizi düşünüyorum.Beyefendi sadece çocuk da değil affınıza sığınarak söylüyorum kahpe.Her ne kadar Schramek kendisiyle alay etse de aralarında olan dostluğa ihanet etmesi beni gerçekten hayrete düşürdü.Ya bu insan sana sıcak çay verdi, odasını açtı,ortamlara akman için seni cesaretlendirdi bee.Sen ne yaptın pardon???Depresyondayım ayağına kardeşinin,panpanın sevgilisine yürüdün?!?!Tamam abi depresyondasın,hayat zor gidiyor evet, katılıyorum hiçbir şey kolay değil ama Allah için, lütfen sen zahmet edip kendini kanıtlamaya çalışma?!!!Zira "Ben çocuk değilim!" deyip de en yakınının sevgilisine yavşaman seni olgun yapmıyor aa Berger.Keşke kahramanımız kahpelikle yetinse, beyefendi durur mu yerinde?!?!Aynı zamanda gidiyor küçücük kıza aşık olup onla ilgili hayaller kuruyor.Lütfen siz söyleyin 17 yaşındasınız ve kızıl hastalığına yakalanan 13 yaşındaki bir kıza yardım etmek istiyorsunuz.Kız uyurken onu iyice bir süzüyorsunuz.Süzmekle yetmeyip "Ben bir şunun tadına da bakayımmm."diyor ve kızı öpüyorsunuz.()Bitmedi bitmedi birde o kızla gelecek hayalleri kurup mutlu oluyorsunuz.Bunlar gaayet doğal şeyler tabii kınamaya ne hacet.()Neyse uzun lafın kısası ilk defa bir karakterin ölmesine üzülmedim ve "Oğğğhh iyi oldu."dedim.
Reklam
Dünya Çok Büyük!Edebiyat
"Dünya çok büyük" Dünya gerçekten de sandığımızdan çok daha büyük.Yedi kıta, yüzlerce ülke, sayamayacağımız kadar dil, insan,hayvan ve canlılar.Dünyayı bize bu kadar büyük gösteren bu canlıların,dillerin,renklerin niceliği midir peki?Kitabın aslında genel olarak bu sorunun üzerinde durup bizlere de bunu sorgulattığını düşünüyorum.Osman Bey' in çocukluğundan baslayıp Bey olduktan sonraki sürecine kadarki zaman dilimini kapsayan bu değerli kitap aslına bakarsanız bir insanın olgunlaşmasını fiziksel anlamdan ziyade daha çok zihinsel gelişiminin sürecinden ve bunun ne kadar kıymetli olduğundan bahsettiğini düşünüyorum.Nitekim kitabı okurken fark edilir düzeyde baş kahramanımız Osmancık'ın değişen ve gelişen düşünce yapısını görüyoruz.İletimin başında "Dünya çok büyük" dememde ki kasıt da aslında kahramanımız Osmancık'ın sözleridir.Normalde iki kelam edip konusabileceğimiz bu konuyu yazar bir roman haline getirmiş ve anlayana sunmuştur.Yazımı Ede Balı'nın sözleriyle sonlandırıp başından beri demek istediklerimi özetlemek isterim "Düşünce ağırlaştı mı,insan hiç sanır.Ben öyle sanırım.Konuşmak kolay...Düşünmeyen,derdi olmayan,bir meseleyi ders edinmeyen hiç demez;konuşur."